ايستاده‌اند امام را نبينند مىتوانند اقتدا كنند. و نيز اگر بواسطه درازى يكى از صفهاى ديگر كسانى كه دو طرف آن ايستاده‌اند، صف جلوى خود را نبينند مىتوانند اقتدا نمايند.
مسأله ١٤١٠ - اگر صفهاى جماعت تا درب مسجد برسد، كسى كه مقابل درب پشت صف ايستاده نمازش صحيح است و نيز نماز كسانى كه پشت سر او اقتدا مىكنند صحيح مىباشد، و همچنين نماز كسانى كه دو طرف او ايستاده‌اند و به او اتصال دارند صحيح است اگر چه صف جلو را نبينند.
مسأله ١٤١١ - كسى كه پشت ستون ايستاده، اگر از طرف راست يا چپ به واسطه مأموم ديگر به امام متصل نباشد، نمىتواند اقتدا كند.
مسأله ١٤١٢ - جاى ايستادن امام بايد از جاى مأموم بلند تر نباشد، ولى اگر مكان امام مقدار خيلى كمى بلند تر باشد اشكال ندارد. و نيز اگر زمين سراشيب باشد و امام در طرفى كه بلند تر است بايستد در صورتى كه سراشيبى آن زياد نباشد و طورى باشد كه به آن، زمين مسطح بگويند مانعى ندارد.
مسأله ١٤١٣ - اگر جاى مأموم بلند تر از جاى امام باشد در صورتى كه بلندى به مقدار متعارف زمان قديم باشد مثل آن كه امام در صحن مسجد و مأموم در پشت بام بايستد اشكال ندارد ولى اگر مثل ساختمانهاى چند طبقه اين زمان باشد، جماعت اشكال دارد.
مسأله ١٤١٤ - اگر بين كسانى كه در يك صف ايستاده‌اند بچه مميز يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مىفهمد فاصله شود، چنانچه ندانند نماز او باطل است مىتوانند اقتدا كنند.
مسأله ١٤١٥ - بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز و تكبير گفتن آنان نزديك باشد كسى كه در صف بعد ايستاده، مىتوان تكبير بگويد. ولى احتياط مستحب آن است كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود.
مسأله ١٤١٦ - اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است، در صفهاى