عرف با قيمت فرد ديگرى فرق دارد بايد قيمت آن را بدهد و چنانچه قيمت بازار آن فرق كرده باشد، بايد قيمت روزى را كه ادا مىكند و غرامت مىپردازد بدهد و احتياط مستحب آن است كه بالاترين قيمت را از روز غصب تا روزى كه غرامت مىپردازد حساب كند و رضايت همديگر را بدست آورند.
مسأله ٢٥٥٤ - اگر چيزى را كه غصب كرده و از بين رفته مانند گندم و جو باشد كه كه قيمت افرادش از جهت خصوصيات شخصيه با هم فرق ندارد، بايد مثل همان چيزى را كه غصب كرده بدهد، ولى چيزى را كه مىدهد بايد خصوصياتش مثل چيزى باشد كه آن را غصب كرده و از بين رفته است باشد، مثلا اگر قسم اعلاى برنج غصب كرده، نمىتواند از قسم پست‌تر بدهد.
مسأله ٢٥٥٥ - اگر چيزى را كه مثل گوسفند است غصب نمايد، و از بين برود، چنانچه قيمت بازار آن فرق نكرده باشد ولى در مدتى كه پيش او بوده مثلا چاق شده باشد، بايد قيمت چاقى را كه از بين رفته بدهد.
مسأله ٢٥٥٦ - اگر چيزى را كه غصب كرده ديگرى از او غصب نمايد و از بين برود، صاحب مال مىتواند عوض آن را از هر كدام آنان بگيرد يا از هر كدام آنان مقدارى از عوض آن را مطالبه نمايد و چنانچه عوض مال را از اولى بگيرد مىتواند اولى از دومى آنچه را كه داده مطالبه كند ولى اگر از دومى بگيرد، او نمىتواند آنچه را داده از اولى مطالبه نمايد و استقرار ضمان بر عهده كسى است كه مال در دست او تلف شده است.
مسأله ٢٥٥٧ - اگر چيزى را كه مىفروشند يكى از شرطهاى معامله در آن نباشد مثلا چيزى را كه بايد با وزن خريد و فروش كنند بدون وزن معامله نمايند، معامله باطل است و چنانچه فروشنده و خريدار با قطع نظر از معامله راضى باشند كه در مال يكديگر تصرف كنند اشكال ندارد و اگر نه چيزى را كه از يكديگر گرفته‌اند مثل مال غصبى است و بايد آن را به هم برگردانند. و در صورتى كه مال هر يك در دست ديگرى تلف شود چه بداند معامله باطل است چه نداند، بايد عوض آن را بدهد.