اللهم جاف الأرض عن جنبيه و اصعد اليك روحه و لقه منك رضوانا واسكن قبره من رحمتك ما تغنيه به عن رحمة من سواك.
مسأله ٦٣٢ - پس از رفتن كسانى كه تشييع جنازه كرده‌اند مستحب است ولى ميت يا كسى كه از طرف ولى اجازه دارد، دعاهائى را كه دستور داده شده، به ميت تلقين كند.
مسأله ٦٣٣ - بعد از دفن مستحب است صاحبان عزا را سر سلامتى دهند ولى اگر مدتى گذشته است كه به واسطه سر سلامتى دادن، مصيبت يادشان مىآيد، ترك آن بهتر است و نيز مستحب است تا سه روز براى اهل خانه ميت غذا بفرستند و غذا خوردن نزد آنان و در منزلشان مكروه است.
مسأله ٦٣٤ - مستحب است انسان در مرگ خويشان، مخصوصا در مرگ فرزند صبر كند و هر وقت ميت را ياد مىكند انا لله و انا اليه راجعون بگويد، و براى ميت قرآن بخواند و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد و قبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود.
مسأله ٦٣٥ - جايز نيست انسان در مرگ كسى صورت و بدن را بخراشد و به خود لطمه بزند.
مسأله ٦٣٦ - پاره كردن يقه در مرگ، غير پدر و برادر جايز نيست.
مسأله ٦٣٧ - اگر مرد در مرگ زن يا فرزند يقه يا لباس خود را پاره كند يا اگر زن در عزاى ميت صورت خود را بخراشد بطورى كه خون بيايد يا موى خود را بكند، بايد يك بنده آزاد كند، يا ده فقير را طعام دهد و يا آنها را بپوشاند و اگر نتواند بايد سه روز روزه بگيرد، بلكه اگر خون هم نيايد بنابر احتياط واجب، به اين دستور عمل نمايد.
مسأله ٦٣٨ - احتياط واجب آن است كه بر ميت صدا را خيلى بلند نكنند.