احكام وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم و شكسته را مىبندند و دوائى كه روى زخم و مانند آن مىگذارند، جبيره ناميده مىشود.
مسأله ٣٢٥ - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، بايد بطور معمول وضو گرفت.
مسأله ٣٢٦ - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دستها باشد و روى آن باز باشد و آب ريختن روى آن ضرر داشته باشد اگر اطراف آن را بشويد كافى است ولى چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد بهتر آن است كه دست تر بر آن بكشد و بعد پارچه پاكى روى آن بگذارد و دست تر را روى پارچه هم بكشد.
و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمىشود آب كشيد، بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد، از بالا به پائين بشويد و بنابر احتياط مستحب پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نيست، شستن اطراف زخم كافى است و در هر صورت تيمم لازم نيست.
مسأله ٣٢٧ - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها است و روى آن باز باشد، چنانچه نتواند آن را مسح كند، بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند، بنابر احتياط مستحب تيمم هم بنمايد و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد، بايد به جاى وضو تيمم كند و بهتر است يك وضو بدون مسح هم بگيرد.
مسأله ٣٢٨ - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد، چنانچه باز كردن