ماه مثلا ده هزار و دويست تومان بگيرد و لذا ده هزار تومان را با صد گرم نبات بعنوان مصالحه و غير آن مىدهد و ده هزار و دويست تومان مىگيرد اين طور معاملات كه مقصد اصلى در آنها رباخوارى است حرام و باطل است.
سودهائى كه بانك مىدهد سودهائى كه بانك به اشخاص مىدهد - چه در سپرده‌هاى درازا مدت و چه كوتاه مدت - با اين شرط حلال است كه افراد به اين منظور پول خود را به بانك بدهند و قرارشان بر اين باشد كه بانك را وكيل خود بگردانند تا متصديان بانك پولهائى را كه از اشخاص مىگيرند در جريانهاى اقتصادى از قبيل مضاربه، مزارعه، مساقات، تأسيس كارخانه، و ساختن و فروختن خانه‌ها به كار بيندازند و سودى را كه از اين راهها بدست مىآورند ميان خود و صاحبان پول تقسيم كنند - در اين رابطه هر چند متصديان بانكها در حين تحويل گرفتن پول بعنوان وكالت (نمىدانند كه در ضمن جريانهاى اقتصادى چه اندازه سود بدست خواهند آورد، ولى چون از طرفى در شناخت نبض جريان‌هاى اقتصادى مهارت بيشترى دارند و از طرف ديگر تمركز پول به آنها قدرت بيشترى مىدهد اطمينان دارند كه سود بدست خواهد آمد لذا به صاحبان پول وعده مىدهند كه صدى چند، نسبت به پول شما به شما سود مىدهيم و بقيه را خودمان براى خود و تشكيلات خود برمىداريم و اين موضوع در حقيقت يك تعهد و وعده‌اى بيش نيست و چون در ضمن عقد لازم انجام نگرفته است (چه اين كه وكالت از عقود جائزه است) الزامى براى عملى ساختن آن نيز وجود ندارد اما تعهد اخلاقى است و به آن عمل مىكنند و راهى براى حلال بودن آن سود غير از اين، نيست.