مسأله ٢٥٦٣ - اگر تا يك سال اعلان كند و صاحب مال پيدا نشود اگر در محدوده حرم پيدا كرده مىتواند آن را صدقه دهد و اگر صاحبش پيدا شد ضامن او خواهد بود و يا آن را حفظ كند تا صاحبش پيدا شود اما اگر در غير حرم پيدا كرده مىتواند آن را براى خود بردارد، به قصد اين كه هر وقت صاحبش پيدا شد عوض آن را به او بدهد، يا براى او نگهدارى كند كه هر وقت پيدا شد به او بدهد، ولى احتياط مستحب آن است كه از طرف صاحبش صدقه بدهد.
مسأله ٢٥٦٤ - اگر بعد از آن كه يك سال اعلان كرد و صاحب مال پيدا نشد مال را براى صاحبش نگهدارى كند و از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده و تعدى يعنى زياده‌روى هم ننموده، ضامن نيست، ولى اگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد، يا براى خود برداشته باشد، در هر صورت ضامن است.
مسأله ٢٥٦٥ - كسى كه مالى را پيدا كرده اگر عمدا بدستورى كه گفته شد اعلان نكند، گذشته از اين كه معصيت كرده، باز هم واجب است اعلان كند.
مسأله ٢٥٦٦ - اگر بچه نا بالغ چيزى پيدا كند ولى او بايد اعلان نمايد.
مسأله ٢٥٦٧ - اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند، از پيدا شدن صاحب مال نا اميد شود احتياط واجب آن است كه آن را صدقه دهد يا نگهدارى كند تا صاحبش پيدا شود.
مسأله ٢٥٦٨ - اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده، يا تعدى يعنى زياده روى كرده باشد، بايد عوض آن را به صاحبش بدهد، و اگر كوتاهى نكرده و زياده روى هم ننموده چيزى بر او واجب نيست.
مسأله ٢٥٦٩ - اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به ٦ / ١٢ نخود نقره سكه دار مىرسد در جائى پيدا كند كه معلوم است بواسطه اعلان صاحب آن پيدا نمىشود مىتواند در روز اول آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد و چنانچه صاحبش پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقه‌اى كه داده مال خود او است.