مسأله ٢٤١٠ - مرد حق ندارد زن خود را به خدمت خانه مجبور كند.
مسأله ٢٤١١ - مخارج سفر زن اگر بيشتر از مخارج وطن باشد با شوهر نيست ولى اگر شوهر مايل باشد كه زن را سفر ببرد بايد خرج سفر او را بدهد.
مسأله ٢٤١٢ - زنى كه از شوهر اطاعت مىكند اگر مطالبه خرجى كند و شوهر ندهد مىتواند در هر روز به اندازه خرجى آن روز بدون اجازه از مال او بردارد و اگر ممكن نيست چنانچه ناچار باشد كه معاش خود را تهيه كند، در موقعى كه مشغول تهيه معاش است اطاعت شوهر بر او واجب نيست.
مسأله ٢٤١٣ - مرد نمىتواند زن دائمى خود را به طورى ترك كند كه نه مثل زن شوهردار باشد نه مثل زن بىشوهر، لكن واجب نيست هر چهار شب يك شب نزد او بماند.
مسأله ٢٤١٤ - شوهر نمىتواند بيش از چهار ماه نزديكى با عيال دائمى خود را ترك كند.
مسأله ٢٤١٥ - اگر در عقد دائمى مهر را معين نكنند، عقد صحيح است و چنانچه مرد با زن نزديكى كند، بايد مهر او را مطابق مهر زنهائى كه مثل او هستند بدهد.
مسأله ٢٤١٦ - اگر موقع خواندن عقد دائمى براى دادن مهر مدتى معين نكرده باشند، زن مىتواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانائى دادن مهر را داشته باشد، چه نداشته باشد. ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمىتواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.
متعه يا صيغه مسأله ٢٤١٧ - صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
مسأله ٢٤١٨ - شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.