مسأله ٢٢٧٨ - ربا دادن مثل ربا گرفتن حرام است و كسى كه قرض ربائى گرفته مالك آن نمىشود و نمىتواند در آن تصرف كند. ولى چنانچه طورى باشد كه اگر قرار ربا را هم نداده بودند، صاحب پول راضى بود كه گيرنده قرض در آن پول تصرف كند، قرض گيرنده، مىتواند در آن تصرف نمايد.
مسأله ٢٢٧٩ - اگر گندم، يا چيزى مانند آن را بطور قرض ربائى بگيرد و با آن زراعت كند، حاصلى كه از آن به دست مىآيد مال قرض دهنده است.
مسأله ٢٢٨٠ - اگر لباسى را به ذمه بخرد و بعدا از پولى كه ربا گرفته، يا از پول حلالى كه مخلوط با ربا است به صاحب لباس بدهد پوشيدن آن لباس و نماز خواندن با آن اشكال ندارد. ولى اگر به فروشنده بگويد كه اين لباس را با اين پول يعنى پول ربائى يا حلال مخلوط به حرام مىخرم، پوشيدن آن لباس حرام است و اگر بداند پوشيدن آن حرام است نماز هم با آن باطل مىباشد.
مسأله ٢٢٨١ - اگر انسان مقدارى پول به تاجر بدهد كه در شهر ديگر از طرف او كمتر بگيرد، اشكال ندارد و اين را صرف برات مىگويند.
مسأله ٢٢٨٢ - اگر مقدارى پول به كسى بدهد كه بعد از چند روز در شهر ديگر زيادتر بگيرد، مثلا نهصد و نود تومان بدهد كه بعد از ده روز در شهر ديگر هزار تومان بگيرد ربا و حرام است، ولى چنانچه كسى كه زيادى را مىگيرد در مقابل زيادى جنس بدهد يا عملى انجام دهد اگر آن جنس و يا عمل از لحاظ ارزش با آن زيادى تقريبا مساوى باشد و نيز اين كار راهى و حيله‌اى براى فرار از ربا نباشد، اشكال ندارد.
مسأله ٢٢٨٣ - اگر كسى بخواهد پولى قرض كند و ربا بدهد يا قرض بدهد و ربا بگيرد و به يكى از راه‌هائى كه در بعض رساله‌هاى عمليه ذكر شده بخواهد از ربا فرار كند جايز نيست، و زياده‌اى كه مىگيرد بر او حلال نمىشود، پس رباى قرضى به وجهى از وجوه حلال نيست.