ولى اگر براى هر دو مخارجى كرده بايد به هر دو قسمت نمايد، مثلا اگر هر دو به يك اندازه بوده، مىتواند نصف مخارج را از جنسى كه زكات دارد كسر نمايد.
مسأله ١٨٨٥ - اگر براى سال اول علمى مانند شخم زدن انجام دهد اگر چه براى سالهاى بعد هم فائده داشته باشد، بايد مخارج آن را از سال اول كسر كند، ولى اگر براى چند سال عمل كند بايد بين آنها تقسيم نمايد.
مسأله ١٨٨٦ - اگر انسان در چند شهر كه فصل آنها با يكديگر اختلاف دارد و زراعت و ميوه آنها در يك وقت بدست نمىآيد، گندم يا جو يا خرما يا انگور داشته باشد و همه آنها محصول يك سال حساب شود، چنانچه چيزى كه اول مىرسد به اندازه نصاب يعنى ٢٨٨ من و ٤٥ مثقال كم، باشد، بايد زكات آن را موقعى كه مىرسد بدهد، و زكات بقيه را هر وقت بدست مىآيد ادا نمايد، و اگر آنچه اول مىرسد به اندازه نصاب نباشد در اين صورت اگر يقين دارد اين كه اكنون بدست آمده است با آنچه كه بعدا بدست مىآيد به اندازه نصاب مىشود باز هم بعد از تعلق زكات به بقيه واجب است زكات آنچه را كه رسيده همان وقت و زكات بقيه را موقعى كه مىرسد بدهد و اگر يقين ندارد كه همه آنها به اندازه نصاب شود، صبر مىكند تا بقيه آن برسد، پس اگر روى هم به مقدار نصاب شود، زكات آن واجب است و اگر به مقدار نصاب نشود، زكات آن واجب نيست.
مسأله ١٨٨٧ - اگر درخت خرما يا انگور در يك سال دو مرتبه ميوه دهد، اگر در هر مرتبه به مقدار نصاب نباشد زكات آن واجب نيست براى اين كه كه زراعت در هر فصلى مستقلا مورد حساب قرار مىگيرد و زراعت در دو فصل مثل زراعت دو سال است.
مسأله ١٨٨٨ - اگر مقدارى خرما يا انگور تازه دارد كه خشك آن به اندازه نصاب مىشود، چنانچه به قصد زكات از تازه آن به قدرى به مستحق بدهد كه اگر خشك شود به اندازه زكاتى باشد كه بر او واجب است، اشكال ندارد.