زكات گندم و جو و خرما و كشمش مسأله ١٨٦٠ - زكات گندم و جو و خرما و كشمش وقتى واجب مىشود كه به مقدار نصاب برسند و نصاب آنها ٢٨٨ من تبريز و ٤٥ مثقال‌ كم است كه ٢٠٧ / ٨٤٧ كيلوگرم مىشود.
مسأله ١٨٦١ - اگر پيش از دادن زكات از انگور و خرما و غوره آنها و جو و گندمى كه زكات آنها واجب شده خود و عيالاتش به مقدار متعارف بخورند، يا مثلا به فقير بدهد، زكات مقدارى كه مصرف كرده واجب نيست.
مسأله ١٨٦٢ - اگر بعد از آن كه زكات گندم و جو و خرما و انگور واجب شد مالك آن بميرد، بايد مقدار زكات را از مال او بدهند. ولى اگر پيش از واجب شدن زكات بميرد، هر يك از ورثه كه سهم او به اندازه نصاب است، بايد زكات سهم خود را بدهد.
مسأله ١٨٦٣ - كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمع آورى زكات است، موقع خرمن كه گندم و جو را از كاه جدا مىكنند و بعد از خشك شدن خرما و انگور، مى تواند زكات را مطالبه كند و اگر مالك ندهد و چيزى كه زكات آن واجب شده، از بين برود بايد عوض آن را بدهد.
مسأله ١٨٦٤ - اگر بعد از مالك شدن درخت خرما و انگور يا زراعت گندم و جو زكات آنها واجب شود، مثلا خرما در ملك او زرد يا سرخ شود، بايد زكات آن را بدهد.
مسأله ١٨٦٥ - اگر بعد از آن كه زكات گندم و جو و خرما و انگور واجب شد، زراعت و درخت را بفروشد، بايد زكات آنها را بدهد.
مسأله ١٨٦٦ - اگر انسان گندم يا جو يا خرما يا انگور را بخرد و بداند كه فروشنده زكات آن را داده، يا شك كند كه داده يا نه، چيزى بر او واجب نيست.
و اگر بداند كه زكات آن را نداده چنانچه حاكم شرع معامله مقدارى را كه بايد از بابت