بنابر اين كسى كه ارتباط خود را با خويشاوندان خود قطع كند، نسبت به خداوند تقوا را مراعات نكرده است).
حضرت صادق (عليه السلام) فرمودند: (كسى كه به اندازه يك قيراط (مقدار بسيار كمى است) از زكات مال خود نپردازد، داراى ايمان و اسلام كامل نيست.) و بالأخره تعدادى از احاديث اهلبيت عصمت و طهارت (سلام الله عليهم اجمعين) دادن زكات را موجب آثار و عقوبت نيك و فضيلت‌هاى بسيار از قبيل بخشيده شدن گناهان، آسانى حساب در روز قيامت، نمو و افزايش ثروت و مال و وسعت امكانات اقتصادى و خاموش شدن آتش غضب خداوند و افزايش عمر معرفى مىكنند و گروه ديگرى از عواقب زيانبارى كه بر ترك زكات مترتب مىگردد، سخن مىگويند.
حضرت امام صادق (عليه السلام) از پدران خود نقل مىكند كه حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله و سلم) فرمودند: (جريان اوضاع و امور امت من تا هنگامى كه به يكديگر خيانت نمىكنند و امانت را مراعات مىنمايند و به يكديگر در كارهاى خير كمك مىكنند و زكات اموال خود را مىپردازند بر اساس خير و بركت خواهد بود، ولى موقعى كه از اين وظايف خطير اسلامى، سرباز زدند به قحطى و سختى زندگى و پديد آمدن مضيقه‌هاى اقتصادى، گرفتار خواهند شد).
حضرت باقر (عليه السلام) فرمودند: (در كتاب حضرت على (عليه السلام) از حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله و سلم) نقل شده است كه آن حضرت فرمودند: هنگامى كه مردم از دادن زكات امتناع بورزند، زمين نيز بركات خود را از مردم منع مىكند و از زراعت و ميوه‌ها و معادن، استفاده‌هاى مطلوب بدست نمىآيد).
حضرت صادق (عليه السلام) از پدران بزرگوار خود نقل مىكند كه حضرت پيغمبر (صلى الله عليه وآله و سلم) فرمودند: (هيچ بنده‌اى نيست كه از دادن زكات مال خود خوددارى نمايد و مال او افزايش پيدا كند.)