براى معالجه باشد روزه را باطل مىكند، ولى استعمال شياف‌هائى كه براى معالجه است اشكال ندارد.
٩ - قى كردن مسأله ١٦٤٣ - هر گاه روزه‌دار عمدا قى كند اگر چه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد، روزه‌اش باطل مىشود ولى اگر سهوا يا بىاختيار قى كند اشكال ندارد.
مسأله ١٦٤٤ - اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند به واسطه خوردن آن، در روز بىاختيار قى مىكند، احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نمايد.
مسأله ١٦٤٥ - اگر روزه‌دار بتواند از قى كردن خوددارى كند چنانچه براى او ضرر و مشقت نداشته باشد، بايد خوددارى نمايد.
مسأله ١٦٤٦ - اگر مگس در گلوى روزه‌دار برود، چنانچه بقدرى پائين رود كه به فرو بردن آن خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزه او صحيح است. و اگر به اين مقدار پائين نرود و بداند كه به واسطه بيرون آوردن آن قى مىكند واجب نيست بيرون آوردن و روزه‌اش صحيح است.
مسأله ١٦٤٧ - اگر سهوا چيزى را فرو ببرد و پيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است، چنانچه بقدرى پائين رفته باشد كه آن را داخل شكم كند خوردن نمىگويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزه او صحيح است.
مسأله ١٦٤٨ - اگر يقين داشته باشد كه به‌ واسطه آروغ زدن چيزى از گلو بيرون مىآيد نبايد عمدا آروغ بزند ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد.
مسأله ١٦٤٩ - اگر آروغ بزند و بدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد، بايد آن را بيرون بريزد و اگر بىاختيار فرو رود، روزه‌اش صحيح است.