مسأله ١٥٨٣ - اگر شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه، اگر قصد دخول نداشته روزه او صحيح است ولى اگر قصد دخول داشته است چه اين كه علم پيدا كند كه دخول واقع نشده يا شك در آن كند روزه‌اش باطل است و قضاء آن واجب است و كسى هم كه آلتش را بريده‌اند اگر شك كند كه دخول شده يا نه روزه او صحيح است.
مسأله ١٥٨٤ - اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد، يا او را به جماع مجبور نمايند، به طورى كه از خود اختيارى نداشته باشد روزه او باطل نمىشود ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد يا ديگر مجبور نباشد، بايد فورا از حال جماع خارج شود و اگر خارج نشود، روزه او باطل است.
٣ - استمناء مسأله ١٥٨٥ - اگر روزه‌دار استمناء كند يعنى با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٥٨٦ - اگر بىاختيار منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل نيست. ولى اگر كارى كند كه بر حسب عادت او بىاختيار منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل مىشود.
مسأله ١٥٨٧ - هر گاه روزه‌دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مىشود يعنى در خواب منى از او بيرون مىآيد، مىتواند در روز بخوابد و چنانچه بخوابد و محتلم هم بشود روزه‌اش صحيح است.
مسأله ١٥٨٨ - اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند.
مسأله ١٥٨٩ - روزه‌دارى كه محتلم شده، مىتواند بول كند و به دستورى كه در مسأله ٧٢ گفته شد، استبراء نمايد، ولى اگر بداند به واسطه بول يا استبراء كردن