مسأله ٩٤٠ - مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از اذان آهسته‌تر بگويد و جمله‌هاى آن را به هم نچسباند، ولى به اندازه‌اى كه بين جمله‌هاى اذان فاصله مىدهد، بين جمله‌هاى اقامه فاصله ندهد.
مسأله ٩٤١ - مستحب است بين اذان و اقامه يك قدم بردارد يا قدرى بنشيند يا سجده كند يا ذكر بگويد يا دعا بخواند يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ولى حرف زدن بين اذان و اقامه نماز صبح مستحب نيست، نماز خواندن بين اذان و اقامه مغرب را به اميد ثواب بجا بياورد.
مسأله ٩٤٢ - مستحب است كسى را كه براى گفتن اذان معين مىكنند، عادل و وقت شناس و صدايش بلند باشد و اذان را در جاى بلند بگويد.
واجبات نماز واجبات نماز يازده چيز است: اول: نيت، دوم: قيام يعنى (ايستادن) سوم: تكبيرة الأحرام يعنى گفتن الله اكبر در اول نماز، چهارم: ركوع، پنجم: سجود، ششم: قرائت، هفتم: ذكر، هشتم: تشهد، نهم: سلام، دهم: ترتيب، يازدهم: موالات يعنى پى در پى بودن اجزاء نماز.
مسأله ٩٤٣ - بعضى از واجبات نماز ركن است، يعنى اگر انسان آنها را بجا نياورد يا در نماز اضافه كند عمدا باشد يا اشتباها، نماز باطل مىشود و بعضى ديگر ركن نيست، يعنى اگر عمدا كم يا زياد شود، نماز باطل مىشود و چنانچه اشتباها كم يا زياد گردد نماز باطل نمىشود، و ركن نماز پنچ چيز است: اول: نيت.
دوم: تكبيرة الاحرام. سوم: قيام در موقع گفتن تكبيرة الأحرام و قيام متصل به ركوع يعنى ايستادن پيش از ركوع. چهارم: ركوع. پنجم: دو سجده از يك ركعت.
نيت مسأله ٩٤٤ - انسان بايد نماز را به نيت قربت، يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بجا آورد، و لازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند يا مثلا به زبان بگويد كه چهار ركعت نماز ظهر مىخوانم قربة الى الله.