بگذارند و درش را ببندند و به دريا بيندازند و اگر ممكن است بايد او را در جائى بيندازند كه فورا طعمه حيوانات نشود.
مسأله ٦١٨ - اگر بترسند كه دشمن قبر ميت را بشكافد و بدن او را بيرون آورد و گوش يا بينى يا اعضاى ديگر او را ببرد، چنانچه ممكن باشد بايد بطورى كه در مسأله پيش گفته شد او را به دريا بيندازند.
مسأله ٦١٩ - مخارج انداختن در دريا و مخارج محكم كردن قبر ميت را در صورتى كه لازم باشد، بايد از اصل مال ميت بردارند.
مسأله ٦٢٠ - اگر زن كافره بميرد و بچه در شكم او مرده باشد، چنانچه پدر بچه مسلمان باشد، بايد زن را در قبر به پهلوى چپ پشت به قبله بخوابانند كه روى بچه به طرف قبله باشد بلكه اگر هنوز روح هم به بدن او داخل نشده باشد، بنابر احتياط واجب بايد به همين دستور عمل كنند.
مسأله ٦٢١ - دفن مسلمان، در قبرستان كفار و دفن كافر، در قبرستان مسلمانان جايز نيست.
مسأله ٦٢٢ - دفن مسلمان در جائى كه بىاحترامى به او باشد، مانند جائى كه خاكروبه و كثافت مىريزند، جايز نيست.
مسأله ٦٢٣ - ميت را نبايد در جاى غصبى دفن كنند و دفن كردن در جائى كه براى غير دفن كردن وقف شده، و در مسجد اگر ضرر به مسلمانان باشد يا مزاحم نمازشان باشد، جايز نيست بلكه واجب آن است كه اصلا در مسجد دفن نكنند و در زمينى كه مثل مسجد براى غير دفن كردن وقف شده، جايز نيست.
مسأله ٦٢٤ - لازم است كه ميت را در قبر مرده ديگر پيش از آن كه پوسيده شود، دفن ننمايند.
مسأله ٦٢٥ - چيزى كه از ميت جدا مىشود، اگر چه مو و ناخن و دندانش باشد، بايد با او دفن شود و اگر موجب نبش شود احتياط آن است كه جدا دفن شود. و دفن ناخن و دندانى كه در حال زندگى از انسان جدا مىشود، مستحب است.