مسأله ٥٤٤ - اگر كسى مشغول كارهاى ميت شود بر ديگران واجب نيست اقدام نمايند ولى اگر او عمل را نيمه كاره بگذارد، بايد ديگران تمام كنند.
مسأله ٥٤٥ - اگر انسان يقين كند كه ديگرى مشغول كارهاى ميت شده، واجب نيست به كارهاى ميت اقدام كند، ولى اگر شك يا گمان دارد، بايد اقدام نمايد.
مسأله ٥٤٦ - اگر كسى بداند غسل يا كفن يا نماز يا دفن ميت را باطل انجام داده‌اند بايد دوباره انجام دهد ولى اگر گمان دارد كه باطل بوده، يا شك دارد كه درست بوده يا نه، لازم نيست اقدام نمايد.
مسأله ٥٤٧ - براى غسل و كفن و نماز و دفن ميت، بايد از ولى او اجازه بگيرند.
مسأله ٥٤٨ - ولى زن، كه در غسل و كفن و دفن او دخالت مىكند شوهر او است و بعد از او، مردهائى كه از ميت ارث مىبرند، مقدم بر زنهاى ايشانند و هر كدام كه در ارث بردن مقدم هستند در اين امر نيز مقدمند.
مسأله ٥٤٩ - اگر كسى بگويد من وصى يا ولى ميتم، يا ولى ميت به من اجازه داده كه غسل و كفن و دفن ميت را انجام دهم، چنانچه ديگرى نمىگويد من ولى يا وصى ميتم يا ولى ميت به من اجازه داده است، انجام كارهاى ميت با او است.
مسأله ٥٥٠ - اگر ميت براى غسل و كفن و دفن و نماز خود غير از ولى، كس ديگرى را معين كند، ولايت اين امور با او است و مستحب است از ولى هم اجازه بگيرد و لازم نسيت كسى كه ميت، او را براى انجام اين كارها معين كرده، اين وصيت را قبول كند، ولى اگر قبول كرد، بايد به آن عمل نمايد.