براى هر جماع يك كفاره بدهد.
(مسأله ٤٦٤): اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده، بايد فورا از او جدا شود و اگر جدا نشود نيز احتياط مستحب اين است كه كفاره بدهد.
(مسأله ٤٦٥): اگر مرد با زن حائض زنا كند يا با زن حائض نامحرمى به گمان اين كه عيال خودش است جماع نمايد، نيز احتياط مستحب اين است كه كفاره بدهد.
(مسأله ٤٦٦): كسى كه از روى نادانى يا فراموشى با زن در حال حيض نزديكى كند كفاره ندارد.
(مسأله ٤٦٧): اگر مرد به اعتقاد اين كه زن حائض است با او نزديكى كند و بعدا معلوم شود كه حائض نبوده است كفاره ندارد.
(مسأله ٤٦٨): طلاق دادن زن در حال حيض، بطورى كه در احكام طلاق گفته مىشود باطل است.
(مسأله ٤٦٩): اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شده‌ام چنانچه محل اتهام نباشد بايد حرف او را قبول كرد ولى اگر محل اتهام باشد قبول حرف او محل اشكال است.
(مسأله ٤٧٠): اگر زن در بين نماز حائض شود، نمازش باطل است.
(مسأله ٤٧١): اگر زن در بين نماز شك كند كه حائض شده يا نه، نمازش صحيح است. ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز حائض شده، نمازى كه خوانده باطل است.
(مسأله ٤٧٢): بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد، واجبست براى نماز و عبادتهاى ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمم بجا آورده شود، غسل كند. و دستور آن مثل غسل جنابت است، و بهتر آنست كه پيش از غسل وضو