توضيح المسائل - السيستاني، السيد علي - الصفحة ٢٦
٨ - كافر (مسأله ١٠٧): كافر يعنى كسى كه معترف به خدا يا بيگانگى او نباشد و همچنين غلاة (يعنى آنهائى كه يكى از ائمه عليهم اسلام را خدا خوانده يا بگويند خدا در او حلول كرده است) و خوارج و نواصب (يعنى آنهائى كه به ائمه عليهم السلام اظهار دشمنى مىنمايند) نجسند، و همچنين است كسى كه نبوت يا يكى از ضرورى دين (يعنى چيزى را كه مثل نماز و روزه مسلمانان جزء دين اسلام مىدانند) چنانچه بداند آن چيز ضرورى دين است منكر شود. و أما أهل كتاب (يعنى يهود و نصارى و مجوس) كه پيغمبرى حضرت خاتم الأنبياء محمد ابن عبد الله صلى الله عليه وآله را قبول ندارند نيز بنابر مشهور نجس مىباشند ولى حكم به طهارت آنان دور نيست اگر چه اجتناب از آنها بهتر است.
(مسأله ١٠٨): تمام بدن كافر حتى مو و ناخن و رطوبتهاى او نجس است.
(مسأله ١٠٩): اگر پدر و مادر و جد و جده بچه نا بالغ كافر باشند آن بچه هم نجس است، مگر در صورتى كه مميز و مظهر اسلام باشد، و اگر يكى از اينها مسلمان باشد به تفصيلى كه در مسأله ٢١٧ - خواهد آمد بچه پاك است.
(مسأله ١١٠): كسى كه معلوم نيست مسلمان است يا نه و نشانهاى هم بر اسلامش نباشد، پاك مىباشد، ولى احكام ديگر مسلمان را ندارد، مثلا نمىتواند زن مسلمان بگيرد و بايد در قبرستان مسلمانان دفن نشود.
(مسأله ١١١): شخصى كه به يكى از دوازده امام عليهم السلام از روى دشمنى دشنام دهد، نجس است.