رمضان به نيت روزه قضاء يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است بايد نيت روزه ماه رمضان كند.
(مسأله ١٥٧٩): اگر در روزه واجب معينى مثل روزه رمضان مردد شود كه روزه خود را باطل كند يا نه، يا قصد كند كه روزه را باطل كند، روزه‌اش بنابر احتياط باطل مىشود، اگر چه از قصدى كه كرده برگردد، و كارى هم كه روزه را باطل مىكند انجام ندهد.
(مسأله ١٥٨٠): در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معين نيست مثل روزه كفاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد يا مردد شود كه بجا آورد يا نه، چنانچه بجا نياورد و در روزه واجب پيش از ظهر و در روزه مستحب پيش از غروب دوباره نيت روزه كند، روزه او صحيح است.
چيزهائى كه روزه را باطل مىكند (مسأله ١٥٨١): چند چيز روزه را باطل مىكند: ((اول)) خوردن و آشاميدن. ((دوم)) جماع. ((سوم)) اسمتناء و استمناء آنست كه انسان با خود يا ديگرى غير از جماع كارى كند كه منى از او بيرون آيد. ((چهارم)) دروغ بستن به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر عليهم السلام. ((پنجم)) رساندن غبار به حلق.
((ششم)) فرو بردن تمام سر در آب بنابر مشهور. ((هفتم)) باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح. ((هشتم)) اماله كردن با چيزهاى روان ((نهم)) قئ كردن. و احكام اينها در مسائل آينده گفته مىشود: