متعه (ازدواج موقت) (مسأله ٢٤٣٠): صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
(مسأله ٢٤٣١): احتياط واجب آنست كه شوهر بيش از چهار ماه با متعه خود نزديكى را ترك نكند.
(مسأله ٢٤٣٢): زنى كه صيغه مىشود، اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد، و همچنين است حكم در عقد دائم.
(مسأله ٢٤٣٣): زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
(مسأله ٢٤٣٤): زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد، و از شوهر ارث نمىبرد و شوهر هم از او ارث نمىبرد، و چنانچه ارث به بردن را - از يك طرف يا از هر دو طرف - شرط كرده باشند صحت اين شرط محل اشكال است ولى مراعات احتياط ترك نشود.
(مسأله ٢٤٣٥): زنى كه صيغه شده اگر چه نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است، و براى آن كه نمىدانسته، حقى به شوهر پيدا نمىكند.
(مسأله ٢٤٣٦): زنى كه صيغه شده چنانچه بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، و بواسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مىرود، بيرون رفتن او حرام است، و بنابر احتياط مستحب در صورتى كه حق شوهر از بين نرود،