و در صورت امتناع از ولى اذن او معتبر نيست.
(مسأله ٥٤٩): اگر كسى مشغول كارهاى ميت شود بر ديگران واجب نيست اقدام نمايند، ولى اگر او عمل را نيمه كاره بگذارد، بايد ديگران تمام كنند.
(مسأله ٥٥٠): اگر انسان اطمينان كند كه ديگرى مشغول كارهاى ميت شده، واجب نيست به كارهاى ميت اقدام كند، ولى اگر شك يا گمان دارد، بايد اقدام نمايد.
(مسأله ٥٥١): اگر كسى بداند غسل يا كفن يا نماز يا دفن ميت را باطل انجام داده‌اند، بايد دوباره انجام دهد، ولى اگر گمان دارد كه باطل بوده، يا شك دارد كه درست بوده يا نه، لازم نيست اقدام نمايد.
(مسأله ٥٥٢): ولى زن شوهر او است و در غير زن مردهائى كه از ميت ارث مىبرند به همان ترتيبى كه در طبقات ارث خواهد آمد بر ديگران مقدمند، و در مقدم بودن پدر ميت بر پسرش و جد او بر برادرش و برادر پدر و مادريش بر برادر پدرى يا مادريش فقط و برادر پدرى او بر برادر مادريش و عموى او بر دائيش اشكال است پس در چنين موارد بايد مقتضاى احتياط رعايت شود.
(مسأله ٥٥٣): بچه نا بالغ و ديوانه ولايت انجام كارهاى ميت را ندارند و هم چنين غائبى كه نمىتواند - شخصا يا با مأمور كردن كسى ديگر - متكفل انجام آن كارها شود ولايت ندارد.
(مسأله ٥٥٤): اگر كسى بگويد من ولى ميت هستم، يا ولى ميت به من اجازه داده كه غسل و كفن و دفن ميت را انجام دهم بايد بگويد راجع با مور تجهيز ميت من وصى او مىباشم، چنانچه به حرف او اطمينان دارند يا ميت در تصرف او است يا اين كه دو نفر عادل بگفته او شهادت دهند، بايد حرف او را قبول كرد.