الآن مشغول نماز مىشوم، و بواسطه وسواس مشغول نمىشود، اگر وسواس او طورى باشد كه بى اختيار به قسم عمل نكند كفاره ندارد.
(مسأله ٢٦٨٤): كسى كه قسم مىخورد، كه حرف من راست است چنانچه حرف او راست باشد قسم خوردن او مكروه است. و اگر دروغ باشد حرام است، بلكه قسم دروغى كه در مقام فصل منازعات خورده مىشود، از گناهان بزرگ مىباشد، ولى اگر براى اين كه خودش يا مسلمان ديگرى را از شر ظالمى نجات دهد، قسم دروغ بخورد اشكال ندارد، بلكه گاهى واجب مىشود، اما اگر بتواند توريه كند (يعنى موقع قسم خوردن معناى ديگرى غير آنچه لفظ ظاهر در آن است قصد كند و نشانه‌اى براى مقصود خود اقامه ننمايد) احتياط لازم آنست كه توريه نمايد مثلا اگر ظالمى بخواهد كسى را اذيت كند و از انسان بپرسد كه او را ديده‌اى، و انسان يك ساعت قبل او را ديده باشد، بگويد او را نديده‌ام و قصد كند كه از پنج دقيقه پيش نديده‌ام احكام وقت (مسأله ٢٦٨٥): اگر كسى چيزى را وقف كند، از ملك او خارج مىشود، و خود او و ديگران نمىتوانند آن را ببخشند، يا بفروشند و كسى هم از آن ملك ارث نمىبرد، ولى در بعضى از موارد كه در مسأله (٢١٠٢ و ٢١٠٣) گفته شد فروختن آن اشكال ندارد.
(مسأله ٢٦٨٦): لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند، بلكه اگر