و اگر يكى از آنها نجس شود، چنانچه نجس ماندن آن بى احترامى باشد تطهير آن واجب است، بلكه احتياط مستحب آنست كه اگر بى احترامى هم نباشد آن را تطهير كنند.
(مسأله ٩١٤): اگر حصير مسجد نجس شود، بايد آن را آب بكشند، ولى چنانچه نجاست حصير بى احترامى به مسجد باشد، و بواسطه آب كشيدن خراب مىشود، و بر بدن جاى نجس بهتر باشد، بايد آن را ببرند.
(مسأله ٩١٥): بردن عين نجس و متنجس در مسجد اگر بى احترامى به مسجد باشد حرام است، بلكه احتياط مستحب آنست كه اگر بى احترامى هم نباشد، عين نجس را در مسجد نبرند.
(مسأله ٩١٦): اگر مسجد را براى روضه‌ خوانى چادر بزنند و فرش كنند و سياهى بكوبند و اسباب چاى در آن ببرند، در صورتى كه اين كارها به مسجد ضرر نرساند و مانع نماز خواندن نشود اشكال ندارد.
(مسأله ٩١٧): احتياط واجب اين است كه مسجد را به طلا زينت نكنند و احتياط مستحب آنست كه به صورت چيزهائى كه مثل انسان و حيوان روح دارد زينت نكنند.
(مسأله ٩١٨): اگر مسجد خراب هم شود نمىتوانند آن را بفروشند، يا داخل ملك و جاده نمايند.
(مسأله ٩١٩): فروختن در و پنجره و چيزهاى ديگر مسجد حرام است و اگر مسجد خراب شود، بايد اينها را صرف تعمير همان مسجد كنند، و چنانچه به درد آن مسجد نخورد، بايد در مسجد ديگر مصرف شود، ولى اگر به درد مسجدهاى ديگر هم نخورد، مىتوانند آن را بفروشند و پول آن را اگر ممكن است صرف تعمير همان مسجد، و اگر نه صرف تعمير مسجد ديگر نمايند.
(مسأله ٩٢٠): ساختن مسجد و تعمير مسجدى كه نزديك به خرابى