١ - خوردن و آشاميدن (مسأله ١٥٨٢): اگر روزه‌دار با التفات به اين كه روزه دارد، عمدا چيزى بخورد يا بياشامد، روزه او باطل مىشود، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد، مثل نان، و آب، چه معمول نباشد، مثل خاك و شيره درخت، و چه كم باشد يا زياد، حتى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد روزه باطل مىشود، مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان بطورى از بين برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود.
(مسأله ١٥٨٣): اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، بيد لقمه را از دهان بيرون آورد و چنانچه عمدا فرو ببرد، روزه‌اش باطل است، و بدستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مىشود.
(مسأله ١٥٨٤): اگر روزه‌دار سهوا چيزى بخورد يا بياشامد، روزه‌اش باطل نمىشود.
(مسأله ١٥٨٥): آمپولى كه عضو را بى حس مىكند يا به جهت ديگر استعمال مىشود، براى روزه‌دار اشكال ندارد. و بهتر آنست كه از استعمال آمپولى كه بجاى دوا و غذا به كار مىبرند خوددارى كند.
(مسأله ١٥٨٦): اگر روزه‌دار چيزى را كه لاى دندان مانده است، عمدا فرو ببرد، روزه‌اش باطل مىشود.
(مسأله ١٥٨٧): كسى كه مىخواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان داندانهايش را خلال كند، ولى اگر بداند غذائى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود، بايد خلال كند.
(مسأله ١٥٨٨): فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خيال كردن