توضيح المسائل - السيستاني، السيد علي - الصفحة ٣٧
آبيست كه معمولا در وقت شستن و بعد از آن از چيزى كه شسته مىشود، خود به خود يا بوسيله فشار مىريزد).
(مسأله ١٦٢): اگر چيزى به بول پسر يا دختر شيرخوارى كه غذا خور نشده و بنابر احتياط كمتر از دو سال دارد نجس شود، چنانچه يك مرتبه آب روى آن بريزند كه به تمام جاهاى نجس آن برسد پاك مىشود، ولى احتياط مستحب آنست كه يك مرتبه ديگر هم آب روى آن بريزند. و در لباس و فرش و مانند اينها فشار لازم نيست.
(مسأله ١٦٣): اگر چيزى به غير بول نجس شود، چنانچه با بر طرف كردن نجاست يك مرتبه آب قليل روى آن بريزند و از آن جدا شود پاك مىگردد ولى لباس و مانند آن را بايد فشار دهند تا غساله آن بيرون آيد.
(مسأله ١٦٤): - اگر حصير نجس را كه با نخ بافته شده در آب كر يا جارى فرو برند بعد از بر طرف شدن عين نجاست پاك مىشود ولى اگر بخواهد آن را با آب قليل آب بكشند بايد به هر طور كه ممكن است - اگر چه با لگد كردن باشد - فشار دهند تا غساله آن جدا شود.
(مسأله ١٦٥): اگر ظاهر گندم و برنج و صابون و مانند اينها نجس شود به فرو بردن در كر و جارى پاك مىگردد، و اگر باطن آنها نجس شود چنانچه آب كر يا جارى به وصف اطلاق به باطن آنها برسد پاك مىشوند ولى ظاهرا در صابون و مانند آن هيچ گاه آب مطلق به باطن نمىرسد.
(مسأله ١٦٦): اگر انسان شك كند كه آب نجس به باطن صابون رسيده يا نه باطن آن پاك است.
(مسأله ١٦٧): اگر ظاهر برنج و گوشت يا چيزى مانند اينها نجس شده باشد چنانچه آن را در كاسه پاك و مانند آن بگذارند و يك مرتبه آب روى آن بريزند و خالى كنند پاك مىشود و اگر در ظرف نجس بگذارند بايد سه مرتبه