باشد، كه نتواند در آن تصرف كند زكات ندارد.
(مسأله ١٨٧١): اگر طلا و نقره يا چيز ديگرى را كه زكات در آن واجب است قرض كند و يك سال نزد او بماند، بايد زكات آن را بدهد، و بر كسى كه قرض داده چيزى واجب نيست.
زكات گندم و جو و خرما و كشمش (مسأله ١٨٧٢): زكات گندم و جو و خرما و كشمش، وقتى واجب مىشود كه به مقدار نصاب برسند، و نصاب آنها سيصد صاع است كه بگفته عده‌اى تقريبا (٨٤٧) كيلوگرم مىشود.
(مسأله ١٨٧٣): اگر پيش از دادن زكات از انگور و خرما و جو و گندمى كه زكات آنها واجب شده خود و عيالاتش بخورند، يا مثلا به فقير به غير عنوان زكات بدهد، بايد زكات مقدارى را كه مصرف كرده بدهد.
(مسأله ١٨٧٤): اگر بعد از آن كه زكات گندم و جو و خرما و انگور واجب شد مالك آن بميرد، بايد مقدار زكات را از مال او بدهند، ولى اگر پيش از واجب شدن زكات بميرد، هر يك از ورثه كه سهم او به اندازه نصاب است بايد زكات سهم خود را بدهد.
(مسأله ١٨٧٥): كسى كه از طرف حاكم شرع مأمور جمع آورد زكات است موقع خرمن كه گندم و جو را از كاه جدا مىكنند، و در وقت خشك شدن خرما و انگور مىتواند زكات را مطالبه كند، و اگر مالك ندهد، و چيزى كه زكات آن واجب شده، از بين برود، بايد عوض آن را بدهد.
(مسأله ١٨٧٦): اگر بعد از مالك شدن درخت خرما و انگور يا زراعت گندم و جو زكات آنها واجب شود، بايد زكات آن را بدهد.