نگيرد، واجب است شوهر با زن ديگر ازدواج نكند وزن هم حق ندارد مهر را بگيرد.
(مسأله ٢٤٧٠): كسى كه از زنا به دنيا آمده، اگر زن بگيرد، و بچه‌اى پيدا كند آن بچه حلال‌زاده است.
(مسأله ٢٤٧١): هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن با او نزديكى كند، معصيت كرده، ولى اگر بچه‌اى از آنان به دنيا آيد حلال‌زاده است.
(مسأله ٢٤٧٢): زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده، اگر بعد از عده وفات كه مقدار آن در احكام طلاق گفته خواهد شد، شوهر كند و شوهر اول از سفر برگردد، بايد از شوهر دوم جدا شود و به شوهر اول حلال است ولى اگر شوهر دوم با او نزديكى كرده باشد، زن بايد عده نگهدارد و شوهر دوم بايد مهر او را مطابق زنهائى كه مثل او هستند بدهد ولى خرج عده ندارد.
احكام شير دادن (مسأله ٢٤٧٣): اگر زنى بچه‌اى را با شرائطى كه در مسأله (٢٤٨٣) گفته خواهد شد، شير دهد، آن بچه به اين عده محرم مىشود: ((اول)) خود زن و آن را مادر رضاعى مىگويند، ((دوم)) شوهر زن كه شير مال او است و او را پدر رضاعى مىگويند. ((سوم)) پدر و مادر آن زن، هر چه بالاتر روند، اگر چه پدر و مادر رضاعى او باشند. ((چهارم)) بچه‌هائى كه از آن زن به دنيا آمده‌اند يا بعد به دنيا مىآيند. ((پنجم)) بچه‌هاى اولاد آن زن هر چه پائين روند، چه از اولاد او به دنيا آمده، چه اولاد او آن بچه‌ها را شير داده باشند. ((ششم)) خواهر و برادر آن زن اگر چه رضاعى باشند، يعنى بواسطه شير خوردن با آن زن خواهر و برادر شده باشند. ((هفتم)) عمو و عمه آن زن اگر چه رضاعى باشند. ((هشتم)) دائى و خاله