جنس ديگر يا خاك مخلوط نباشد، و چنانچه مخلوط باشد، اگر خالص آن به يك صاع برسد، و بدون جدا كردن قابل استفاده باشد يا جدا كردن آن زحمت فوق‌ العاده نداشته باشد، يا آنچه مخلوط شده بقدرى كم باشد كه قابل اعتناء نباشد اشكال ندارد.
(مسأله ٢٠٣٥): اگر فطره را از چيز معيوب بدهد، بنابر احتياط واجب كافى نيست.
(مسأله ٢٠٣٦): كسى كه فطره چند نفر را مىدهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد مثلا اگر فطره بعضى را گندم و فطره بعض ديگر را جو بدهد كافيست.
(مسأله ٢٠٣٧): كسى كه نماز عيد فطر مىخواند، بنابر احتياط واجب بايد فطره را پيش از نماز عيد بدهد، ولى اگر نماز عيد نمىخواند، مىتواند دادن فطره را تا ظهر تأخير بيندازد.
(مسأله ٢٠٣٨): اگر به نيت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد، هر وقت آن را مىدهد نيت فطره نمايد.
(مسأله ٢٠٣٩): اگر موقعى كه دادن زكات فطره واجب است، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، بعدا بناء بر احتياط بدون اين كه نيت ادا و قضا كند فطره را بدهد (مسأله ٢٠٤٠): اگر فطره را كنار بگذارد، نمىتواند آن را براى خودش بردارد و مالى ديگر را براى فطره بگذارد.
(مسأله ٢٠٤١): اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنانچه فطره را ندهد و نيت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد اشكال دارد.
(مسأله ٢٠٤٢): اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود