توضيح المسائل - السيستاني، السيد علي - الصفحة ٥٥١
وقت بگذرد و آن حيوان بميرد حلال است، ولى اگر چيزى همراه او نباشد كه با آن سر حيوان را ببرد و حيوان بميرد، بنابر احتياط حلال نمىشود، البته در اين حال اگر آن حيوان را رها كند كه سگ او را بكشد حلال مىشود.
(مسأله ٢٦٢٠): اگر چند سگ را بفرستد و با هم حيوانى را شكار كنند چنانچه همه آنها داراى شرطهائى كه در مسأله (٢٦١٨) گفته شد بودهاند، شكار حلال است و اگر يكى از آنها داراى آن شرطها نبوده، شكار حرام است.
(مسأله ٢٦٢١): اگر سگ را براى شكار حيوانى بفرستد و آن سگ حيوان ديگرى را شكار كند، آن شكار حلال و پاك است. و نيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند، هر دوى آنها حلال و پاك مىباشد.
(مسأله ٢٦٢٢): اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آنها عمدا نام خدا را نبرد، آن شكار حرام است. و نيز اگر يكى از سگهائى را كه فرستاده اند بطورى كه در مسأله (٢٦١٨) گفته شد تربيت شده نباشد، آن شكار حرام مىباشد.
(مسأله ٢٦٢٣): اگر باز يا حيوان ديگرى غير سگ شكارى، حيوانى را شكار كند، آن شكار حلال نيست ولى اگر وقتى برسند كه حيوان زنده باشد و بدستورى كه در شرع معين شده سر آنها ببرند حلال است.
صيد ماهى و ملخ (مسأله ٢٦٢٤): اگر ماهيى كه در اصل خلقتش فلس دار باشد - هر چند از جهت عارضى فلس از او جدا شده باشد - زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاك و خوردن آن حلال است. و چنانچه در آب بميرد پاك است