توضيح المسائل - السيستاني، السيد علي - الصفحة ٥٣٠
طلاق دهد وكيل بايد بجا كلمه ((مهرها)) آن چيز را بگويد مثلا صد تومان داده باشد بايد بگويد: ((بذلت مأة تومان)).
طلاق مبارات (مسأله ٢٥٤٠): اگر زن و شوهر يكديگر را نخواهند و از هم كراهت داشته باشند، و زن مالى به مرد بدهد كه او را طلاق دهد، آن طلاق را مبارات گويند.
(مسأله ٢٥٤١): اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند، چنانچه مثلا اسم زن فاطمه باشد، بايد بگويد: ((بارأت زوجتي فاطمة على ما بذلت))، و بنابر احتياط لازم نيز بگويد: ((فهي طالق)) يعنى من و زنم فاطمه در مقابل بذل كرده او از هم جدا شديم پس او رها است، و اگر ديگرى را وكيل كند، وكيل بايد بگويد: ((عن قبل موكلي بارأت زوجته فاطمة على ما بذلت فهي طالق)) و در هر دو صورت اگر بجاى كلمه ((على ما بذلت)) بما بذلت بگويد اشكال ندارد.
(مسأله ٢٥٤٢): صيغه طلاق خلع و مبارات در صورت امكان بايد به عربى صحيح خوانده شود، و چنانچه ممكن نباشد، حكم آن حكم طلاق است كه در مسأله (٢٥١٧) گذشت، ولى اگر زن براى آن كه مال خود را به شوهر ببخشد مثلا به فارسى بگويد براى طلاق فلان مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد.
(مسأله ٢٥٤٣): اگر زن در بين عده طلاق خلع، يا مبارات از بخشش خود برگردد، شوهر مىتواند رجوع كند و بدون عقد دوباره او را زن خود قرار دهد.
(مسأله ٢٥٤٤): مالى را كه شوهر براى طلاق مبارات مىگيرد، بايد