اجازه دهد هر كدام به تنهائى در آن كار اقدام كند، هر يك از آنان مىتواند آن كار را انجام دهد و چنانچه يكى از آنان بميرد، وكالت ديگران باطل نمىشود، ولى اگر گفته باشد كه با هم انجام دهند، نمىتوانند به تنهائى اقدام نمايند. و در صورتى كه يكى از آنان بميرد وكالت ديگران باطل مىشود.
(مسأله ٢٢٧٦): اگر وكيل يا موكل بميرد، وكالت باطل مىشود، و نيز اگر چيزى كه براى تصرف در آن وكيل شده است از بين برود، مثلا گوسفندى كه براى فروش آن وكيل شده بميرد، وكالت باطل مىشود. و همچنين اگر يكى از آنها براى هميشه ديوانه يا بيهوش شود وكالت باطل مىشود، ولى اگر گاهگاهى ديوانه يا بيهوش مىشود بطلان وكالت در زمان ديوانگى يا بيهوشى چه رسد به بعد از بر طرف شدن آن، مطلقا محل اشكال است.
(مسأله ٢٢٧٧): اگر انسان كسى را براى كارى وكيل كند و چيزى براى او قرار بگذارد، بعد از انجام آن كار، چيزى را كه قرار گذاشته بايد به او بدهد.
(مسأله ٢٢٧٨): اگر وكيل در نگهدارى مالى كه در اختيار او است كوتاهى نكند و غير از تصرفى كه به او اجازه داده‌اند، تصرف ديگرى در آن ننمايد و اتفاقا آن مال از بين برود، نبايد عوض آن را بدهد.
(مسأله ٢٢٧٩): اگر وكيل در نگهدارى مالى كه در اختيار او است كوتاهى كند، يا غير از تصرفى كه به او اجازه داده‌اند تصرف ديگرى در آن بنمايد، و آن مال از بين برود، ضامن است. پس اگر لباسى را كه گفته‌اند به فروش بپوشد و آن لباس تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.
(مسأله ٢٢٨٠): اگر وكيل غير از تصرفى كه به او اجازه داده‌اند، تصرف ديگرى در مال بكند، مثلا لباسى را كه گفته‌اند به فروش، بپوشد و بعدا تصرفى كه به او اجازه داده‌اند بنمايد، آن تصرف صحيح است.