(مسأله ٢٠١٣): كسى كه ديگرى بايد فطره او را بدهد، واجب نيست فطره خود را بدهد.
(مسأله ٢٠١٤): اگر فطره انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد بر خود انسان بنابر احتياط واجب مىشود، چنانچه داراى شرائط گذشته در مسأله (١٩٩٩) باشد، فطره خويش را بدهد.
(مسأله ٢٠١٥): اگر كسى كه فطره او بر ديگرى واجب است خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمىشود.
(مسأله ٢٠١٦): زنى كه شوهرش مخارج او را نمىدهد، چنانچه نان‌خور شخص ديگرى باشد، فطره‌اش بر آن كس واجب است و اگر نان‌خور شخص ديگرى نيست، در صورتى كه فقير نباشد، بايد فطره خود را بدهد.
(مسأله ٢٠١٧): كسى كه سيد نيست، نمىتواند به سيد فطره بدهد، حتى اگر سيدى نان خور او باشد، نمىتواند فطره او را به سيد ديگرى بدهد.
(مسأله ٢٠١٨): فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مىخورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مىدهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل برمىدارد، فطره طفل بر كسى واجب نيست.
(مسأله ٢٠١٩): انسان اگر چه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد، بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.
(مسأله ٢٠٢٠): اگر انسان كسى را كه اجير مىنمايد، مانند بنا و نجار و خادم مخارج او را بدهد بطورى كه نان‌خور او محسوب شود، بايد فطره او را هم بدهد، ولى چنانچه فقط مزد كارش را بدهد، واجب نيست فطره او را بدهد.
(مسأله ٢٠٢١): اگر پيش از غروب شب عيد فطر بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند، ولى اگر بعد از غروب بميرد