يا خرما يا كشمش باشد.
(مسأله ٢٠٠٠): كسى كه مخارج سال خود و عيالاتش را ندارد، و كسى هم ندارد كه بتواند مخارج سال خود و عيالاتش را بگذراند فقير است و دادن زكات فطره بر او واجب نيست.
(مسأله ٢٠٠١): انسان فطره كسانى را كه در غروب شب عيد فطر نان خور او حساب مىشود، بايد بدهد، كوچك باشند يا بزرگ، مسلمان باشند يا كافر، دادن خرج آنها بر او واجب باشد يا نه، در شهر خود او باشند يا در شهر ديگر.
(مسأله ٢٠٠٢): اگر كسى را كه نان‌خور او است و در شهر ديگر است وكيل كند كه از مال او فطره خود را بدهد، چنانچه اطمينان داشته باشد كه فطره را مىدهد، لازم نيست خودش فطره او را بدهد.
(مسأله ٢٠٠٣): فطره مهمانى كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نان‌خور او - هر چند موقتا - حساب مىشود، بر او واجب است.
(مسأله ٢٠٠٤): فطره مهمانى كه پيش از غروب شب عيد بدون رضايت صاحبخانه وارد مىشود، و مدتى نزد او مىماند، بنابر احتياط واجب است و هم چنين است فطره كسى كه انسان را مجبور كرده‌اند كه خرجى او را بدهد.
(مسأله ٢٠٠٥): فطره مهمانى كه بعد از غروب شب عيد فطر وارد مىشود در صورتى كه نان‌خور او حساب شود، بنابر احتياط واجب است و الا واجب نيست، اگر چه پيش از غروب او را دعوت كرده باشد، و در خانه او افطار كند.
(مسأله ٢٠٠٦): اگر كسى موقع غروب شب عيد فطر ديوانه باشد، در صورتى كه ديوانگى او تا ظهر روز عيد فطر باقى باشد، زكات فطره بر او