مالى يا جانى به تو مىزنيم، و خودش براى جلوگيرى از ضرر چيزى بخورد، روزه او باطل مىشود.
(مسأله ١٦٦٥): روزه‌دار نبايد جائى برود كه مىداند چيزى در گلويش مىريزند، يا مجبورش مىكنند كه خودش روزه خود را باطل كند، و اگر برود، و از روى ناچارى خودش كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، روزه او باطل مىشود، و هم چنين است بنابر احتياط لازم اگر چيزى را در گلويش بريزند.
آنچه براى روزه‌دار مكروه است (مسأله ١٦٦٦): چند چيز براى روزه‌دار مكروه است و از آن جمله است: (١) دوا ريختن به چشم و سرمه كشيدن، در صورتى كه مزه يا بور آن به حلق برسد، (٢) انجام دادن هر كارى مانند خون گرفتن و حمام رفتن كه باعث ضعف مىشود. (٣) انفيه كشيدن، اگر نداند كه به حلق مىرسد و اگر بداند به حلق مىرسد جائز نيست. (٤) بو كردن گياههاى معطر (٥) نشستن زن در آب (٦) استعمال شاف (٧) تر كردن لباسى كه در بدن است (٨) كشيدن دندان و هر كارى كه بواسطه آن از دهان خون بيايد.
(٩) مسواك كردن با چوب تر (١٠) بى جهت آب يا چيزى روان در دهان كردن، و نيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى زن خود را ببوسد، يا كارى كند كه شهوت خود را به حركت آورد. و اگر به قصد بيرون آمدن منى باشد و منى بيرون نيايد روزه بنابر احتياط لازم باطل مىشود.
جائى كه قضا و كفاره واجب است.
(مسأله ١٦٦٧): اگر كسى روزه ماه رمضان را به خوردن يا آشاميدن يا