(مسأله ١٦٢٢): اگر روزه‌دار بى اختيار در آب بيفتد و آب تمام سر او را بگيرد، يا فراموش كند كه روزه است و سر در آب فرو برد، روزه او هيچ اشكالى ندارد.
(مسأله ١٦٢٣): اگر به خيال اين كه آب سر او را نمىگيرد، خود را در آب بيندازد و آب تمام سر او را بگيرد، روزه‌اش هيچ اشكالى ندارد.
(مسأله ١٦٢٤): اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است، بهتر آنست كه فورا سر را بيرون آورد ولى چنانچه بيرون نياورد، روزه‌اش باطل نمىشود.
(مسأله ١٦٢٥): اگر كسى به زور سر او را در آب فرو برد، روزه‌اش هيچ اشكالى ندارد، ولى چنانچه در حالى كه زير آب است، آن كس دست بردارد بهتر آنست كه فورا سرش را بيرون آورد.
(مسأله ١٦٢٦): اگر روزه‌دار به نيت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او هر دو صحيح است.
(مسأله ١٦٢٧): اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد سر را در آب فرو برد، اگر چه نجات دادن او واجب باشد، احتياط مستحب آنست كه روزه‌اش را قضا كند.
٧ - باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح (مسأله ١٦٢٨): اگر جنب عمدا در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند روزه‌اش باطل است، و كسى كه وظيفه‌اش تيمم است و عمدا تيمم ننمايد، روزه‌اش نيز باطل است، و حكم قضاى ماه رمضان نيز همين است.
(مسأله ١٦٢٩): اگر در روزه غير ماه رمضان و قضاء آن از روزه‌هاى