بيرون نيايد، روزه باطل نمىشود، ولى در شخصى كه ختنه‌گاه ندارد اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود به مقدارى كه گويند نزديكى كرده روزه‌اش باطل مىشود.
(مسأله ١٥٩٥): اگر عمدا قصد جماع نمايد، و شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه، روزه او بنابر احتياط لازم باطل است. و لازم است قضاء نمايد، ولى كفاره واجب نيست.
(مسأله ١٥٩٦): اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد، يا او را به جماع مجبور نمايند، به نحوى كه از اختيار او خارج شود، روزه او باطل نمىشود، ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد يا جبر او برداشته شود، بايد فورا از حال جماع خارج شود، و اگر خارج نشود، روزه او باطل است.
٣ - استمناء (مسأله ١٥٩٧): اگر روزه‌دار استمناء كند (معناى استمناء در مسأله ١٥٨١ گذشت)، روزه‌اش باطل مىشود.
(مسأله ١٥٩٨): اگر بى اختيار منى از انسان بيرون آيد، روزه‌اش باطل نيست.
(مسأله ١٥٩٩): هر گاه روزه‌دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مىشود، يعنى در خواب منى از او بيرون مىآيد، جائز است بخوابد، هر چند بسبب نخوابيدن به زحمت نيفتد، و اگر محتلم شود، روزه‌اش باطل نمىشود.
(مسأله ١٦٠٠): اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود، واجب نيست از بيرون آمدن منى جلوگيرى كند.
(مسأله ١٦٠١): روزه‌دارى كه محتلم شده، مىتواند بول كند، اگر چه