و كسى كه مأموم بواسطه او متصل به امام است، پرده يا چيز ديگرى حائل شود، جماعت باطل مىشود و لازم است ماموم بوظيفه منفرد عمل نمايد.
(مسأله ١٤٤٤): احتياط واجب آنست كه بين جاى سجده مأموم و جاى ايستادن امام بيش از بلندترين مراتب يك قدم فاصله نباشد، و همچنين است اگر انسان بواسطه مأمومى كه جلوى او ايستاده به امام متصل باشد، و احتياط مستحب آنست كه جاى ايستادن مأموم يا جاى ايستادن كسى كه جلوى او ايستاده بيش از اندازه جسد انسان در حالى كه به سجده مىرود فاصله نداشته باشد.
(مسأله ١٤٤٥): اگر مأموم بواسطه كسى كه طرف راست يا چپ او اقتدا كرده به امام متصل باشد، و از جلو به امام متصل نباشد، بنابر احتياط واجب بايد با كسى كه در طرف راست يا چپ او اقتدا كرده بيش از بلندترين مراتب يك قدم فاصله نداشته باشد.
(مسأله ١٤٤٦): اگر در نماز بين مأموم و امام، يا بين مأموم و كسى كه مأموم بواسطه او به امام متصل است بيش از بلندترين مراتب يك قدم فاصله پيدا شود، منفرد مىشود و مىتواند نمازش را به قصد انفراد ادامه دهد.
(مسأله ١٤٤٧): اگر نماز همه كسانى كه در صف جلو هستند تمام شود و فورا براى نماز ديگرى به امام اقتدا نكنند، جماعت صف بعد باطل مىشود بلكه اگر هم فورا اقتدا بكنند صحت جماعت صف بعد محل اشكال است.
(مسأله ١٤٤٨): اگر در ركعت دوم اقتدا كند، لازم نيست حمد و سوره بخواند، ولى قنوت و تشهد را با امام مىخواند، و احتياط آنست كه موقع خواندن تشهد انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد، و زانوها را بلند كند و بايد بعد از تشهد با امام برخيزد و حمد و سوره را بخواند، و اگر براى سوره وقت