(مسأله ١١٤٥): اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمدا بدون قصد جزئيت يا احتياطا چند مرتبه بگويد اشكال ندارد.
(مسأله ١١٤٦): در حال نماز، انسان نبايد به ديگرى سلام كند، و اگر ديگرى به او سلام كند بايد جواب دهد ولى جواب بايد مثل سلام باشد يعنى نبايد بر اصل سلام اضافه داشته باشد، مثلا نبايد در جواب بگويد (سلام عليكم ورحمة الله وبركاته) بلكه بنابر احتياط لازم نبايد لفظ (عليكم يا عليك) را بر لفظ سلام در جواب مقدم بدارد، اگر كسى كه سلام كرده اين چنين نكرده باشد بلكه احتياط مستحب آنست كه جواب كاملا همان طور كه او سلام كرده باشد، مثلا اگر گفته ((سلام عليكم)) در جواب بگويد ((سلام عليكم)) و اگر گفته ((السلام عليكم)) بگويد ((السلام عليكم)) و اگر گفته ((سلام عليك)) بگويد ((سلام عليك)) ولى در جواب ((عليكم السلام)) هر صيغه‌اى كه مىخواهد مىتواند بگويد.
(مسأله ١١٤٧): انسان بايد جواب سلام را چه در نماز يا در غير نماز فورا بگويد، و اگر عمدا يا از روى فراموشى جواب سلام را بقدرى طول دهد كه اگر جواب بگويد، جواب آن سلام حساب نشود، چنانچه در نماز باشد، نبايد جواب بدهد، و اگر در نماز نباشد، جواب دادن واجب نيست.
(مسأله ١١٤٨): بايد جواب سلام را طورى بگويد كه سلام كننده بشنود ولى اگر سلام كننده كر باشد، يا سلام داده و تند رد شود، چنانچه ممكن باشد كه جواب سلام را به اشاره يا مانند آن به او بفهماند جواب دادن لازم است و در غير اين صورت جواب دادن در غير نماز لازم نيست و در نماز جائز نيست.
(مسأله ١١٤٩): واجب است نمازگزار جواب سلام را به قصد تحيت بگويد، و مانعى ندارد كه قصد دعا هم بكند يعنى از خداوند عالم براى كسى كه سلام كرده سلامتى بخواهد.