چيز ديگرى فاصله نباشد پس اگر مهر بقدرى چرك باشد كه پيشانى به خود مهر نرسد، سجده باطل است ولى اگر مثلا رنگ مهر تغيير كرده باشد اشكال ندارد.
(مسأله ١٠٧٠): در سجده بايد دو كف دست را به زمين بگذارد، ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد، و اگر پشت دست هم ممكن نباشد بنابر احتياط بايد مچ دست را به زمين بگذارد، و چنانچه آن را هم نتواند، تا آرنج هر جا را كه مىتواند به زمين بگذارد، و اگر آن هم ممكن نيست گذاشتن بازو كافيست.
(مسأله ١٠٧١): در سجده بايد دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد ولى لازم نيست كه سر دو انگشت را به زمين بگذارد، بلكه گذاشتن ظاهر يا باطن آنها نيز كفايت مىكند و اگر انگشتهاى ديگر پا، يا روى پا را به زمين بگذارد، يا بواسطه بلند بودن ناخن، شست به زمين نرسد نماز باطل است، و كسى كه از روى تقصير و ندانستن مسأله نمازهاى خود را اين طور خوانده، بايد دوباره بخواند.
(مسأله ١٠٧٢): كسى كه مقدارى از شست پايش بريده، بايد بقيه آن را به زمين بگذارد، و اگر چيزى از آن نمانده، يا اگر مانده خيلى كوتاه است، بنابر احتياط بايد بقيه انگشتان را بگذارد، و اگر هيچ انگشت ندارد، هر مقدارى كه از پا باقى مانده به زمين بگذارد.
(مسأله ١٠٧٣): اگر بطور غير معمول سجده كند، مثلا سينه و شكم را به زمين بچسباند، يا پاها را مقدارى درازا كند چنانچه بگويند سجده كرده نمازش صحيح است، ولى اگر بگويند درازا كشيده و سجده صدق ننمايد نماز او باطل است.
(مسأله ١٠٧٤): مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكند، بايد پاك