(مسأله ١٠٥٢): مستحب است پيش از رفتن به ركوع در حالى كه راست ايستاده تكبير بگويد، و در ركوع زانوها را به عقب دهد، و پشت را صاف نگهدارد و گردن را بكشد و مساوى پشت نگهدارد، و بين دو قدم را نگاه كند، و پيش از ذكر يا بعد از آن صلوات بفرستد، و بعد از آن كه از ركوع برخاست و راست ايستاد، در حال آرامى بدن بگويد: ((سمع الله لمن حمده)).
(مسأله ١٠٥٣): مستحب است در ركوع زنها دست را از زانو بالاتر بگذارند و زانوها را به عقب ندهند.
سجود (مسأله ١٠٥٤): نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب بعد از ركوع دو سجده كند، و سجده آنست كه به هيئت مخصوص پيشانى را به قصد خضوع به زمين بگذارد. و در حال سجده در نماز واجبست كه كف دو دست و دو زانو و دو انگشت بزرگ پاها را بر زمين بگذارد.
(مسأله ١٠٥٥): دو سجده روى هم يك ركن است، و اگر كسى در نماز واجب - هر چند از روى فراموشى - در يك ركعت هر دو را ترك كند نمازش باطل است، و همچنين است بنابر احتياط لازم اگر دو سجده در يك ركعت از روى فراموشى اضافه كند.
(مسأله ١٠٥٦): اگر عمدا يك سجده كم يا زياد كند، نمازش باطل مىشود و اگر سهوا يك سجده كم يا زياد كند حكم آن بعدا گفته خواهد شد.
(مسأله ١٠٥٧): كسى كه مىتواند پيشانى را به زمين بگذارد اگر آن را عمدا يا سهوا به زمين نگذارد، سجده نكرده است، اگر چه جاهاى ديگر به زمين برسد، ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهوا جاهاى ديگر را به زمين نرساند،