دو ممكن نباشد بايد به پشت بخوابد، بطورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.
(مسأله ٩٨١): كسى كه نشسته نماز مىخواند اگر بعد از خواندن حمد و سوره بتواند بايستد، و ركوع را ايستاده بجا آورد بايد بايستد و از حال ايستاده به ركوع رود، و اگر نتواند بايد ركوع را هم نشسته بجا آورد.
(مسأله ٩٨٢): كسى كه خوابيده نماز مىخواند، اگر در بين نماز بتواند بنشيند بايد مقدارى را كه مىتواند نشسته بخواند و نيز اگر مىتواند بايستد بايد مقدارى را كه مىتواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از اذكار واجب را نخواند.
(مسأله ٩٨٣): كسى كه نشسته نماز مىخواند اگر در بين نماز بتواند بايستد بايد مقدارى را كه مىتواند ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از ذكرهاى واجب را نخواند.
(مسأله ٩٨٤): كسى كه مىتواند بايستد اگر بترسد كه بواسطه ايستادن، مريض شود يا ضررى به او برسد، مىتواند نشسته نماز بخواند، و اگر از نشستن هم بترسد، مىتواند خوابيده نماز بخواند.
(مسأله ٩٨٥): اگر انسان مأيوس نباشد كه در آخر وقت بتواند ايستاده نماز بخواند چنانچه اول وقت نماز را بخواند و در آخر وقت قدرت بر ايستادن حاصل نمايد بايد نماز را دوباره بجا آورد، ولى اگر مأيوس از آن باشد كه بتواند نماز را ايستاده بخواند اگر در اول وقت نماز را بخواند و سپس قدرت بر ايستادن پيدا كند لازم نيست نماز را اعاده كند.
(مسأله ٩٨٦): مستحب است در حال ايستادن بدن را راست نگهدارد و شانه‌ها را به پائين بيندازد، و دستها را روى رانها بگذارد، و انگشتها را به هم بچسباند، و جاى سجده را نگاه كند، وسنگينى بدن را بطور مساوى روى دو پا بيندازد، و با خضوع و خشوع باشد، و پاها را پس و پيش نگذارد، و اگر مرد است