احتياط مستحب آنست كه با آن لباس نماز نخواند.
(مسأله ٨٠٢): انسان مىتواند در نماز خود را به علف و برگ درختان بپوشاند ولى احتياط مستحب آنست وقتى خود را به اينها بپوشاند كه چيز ديگرى نداشته باشد.
(مسأله ٨٠٣): انسان در حال ناچارى كه چيزى براى پوشانيدن عورت خود ندارد مىتواند براى نمايان نبودن پوست عورت گل و مانند آن را به او بزند.
(مسأله ٨٠٤): اگر چيزى ندارد كه در نماز خود را با آن بپوشاند، چنانچه مأيوس از پيدا كردن آن نباشد بهتر آنست كه نماز خود را تأخير بيندازد و اگر چيزى پيدا نكرد در آخر وقت مطابق وظيفه‌اش نماز بخواند ولى اگر نماز را در اول وقت خواند و عذرش تا آخر وقت ادامه پيدا نكرد احتياط واجب آنست كه نماز را اعاده كند.
(مسأله ٨٠٥): كسى كه مىخواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف و گل و لجن نداشته باشد و مأيوس باشد كه تا آخر وقت چيزى پيدا كند كه خود را با آن بپوشاند، در صورتى كه اطمينان دارد كه ناظر محترم او را نمىبيند ايستاده و با ركوع و سجود اختيارى نماز بخواند و چنانچه احتمال دهد كه ناظر محترم او را مىبيند بايد بطورى نماز بخواند كه عورت او نمايان نباشد مثل اين كه نشسته نماز بخواند يا آن كه ركوع يا سجود اختيارى را ترك كرده با اشاره ركوع و سجوع بجا آورد، و احتياط لازم آنست كه شخص عارى در حال نماز عورت خود را با بعضى از اعضاى بدن خود بپوشاند مثل دو ران در حال نشستن و دو دست در حال ايستاده.