در موضوع نهضت به اصطلاح آزادى، مسایل فراوانى است که بررسى آن محتاج به وقت زیاد است. آنچه باید اجمالاً گفت آن است که پرونده این نهضت و همین طور عملکرد آن در دولت موقت اول انقلاب شهادت مى‌دهد که نهضت به اصطلاح آزادى طرفدار جدى وابستگى کشور ایران به امریکا است و در این باره از هیچ کوششى فروگذار نکرده است و حمل به صحت اگر داشته باشد آن است که شاید امریکاى جهانخوار را که هر چه بدبختى ملت مظلوم ایران و سایر ملت‌هاى تحت سلطه او دارند از ستمکارى اوست بهتر از شوروى ملحد مى‌دانند و این از اشتباهات آنها است.

در هر صورت به حسب این پرونده‌هاى قطور و نیز ملاقات‌هاى مکرر اعضاى نهضت چه در منازل خودشان و چه در سفارت امریکا و به حسب آنچه من مشاهده کردم از انحرافات آنها که اگر خداى متعالى عنایت نفرموده بود و مدتى در حکومت موقت باقى مانده بودند ملت‌هاى مظلوم به ویژه ملت عزیز ما اکنون در زیر چنگال امریکا و مستشاران او دست و پا مى‌زدند و اسلام عزیز چنان سیلى از این ستمکاران مى‌خورد که قرن‌ها سربلند نمى‌کرد و به حسب امور بسیار دیگر نهضت به اصطلاح آزادى صلاحیت براى هیچ امرى از امور دولتى یا قانونگذارى یا قضایى را ندارند و ضرر آنها به اعتبار آن که متظاهر به اسلام هستند و با این حربه جوانان عزیز ما را منحرف خواهند کرد و نیز با دخالت بى‌مورد در تفسیر قرآن کریم و احادیث شریفه و تاویل‌هاى جاهلانه موجب فساد عظیم ممکن است شوند از ضرر گروهک‌هاى دیگر حتى منافقین این فرزندان عزیز مهندس بازرگان بیشتر و بالاتر است.

نهضت آزادى و افراد آن از اسلام اطلاعى ندارند و با فقه اسلامى آشنا نیستند از این جهت گفتارها و نوشتارهاى آنها که منتشر کرده‌اند مستلزم آن است که دستورات حضرت مولى الموالى امیرالمومنین را در نصب ولات و اجراى تعزیرات حکومتى که گاهى برخلاف احکام اولیه و ثانویه اسلام است برخلاف اسلام دانسته و آن بزرگوار را نعوذبالله تخطئه بلکه مرتد بدانند و یا آن که همه این امور را از وحى الهى بدانند که آن هم برخلاف ضرورت اسلام است. نتیجه آن که نهضت به اصطلاح آزادى و افراد آن چون موجب گمراهى بسیارى از کسانى که بى‌اطلاع از مقاصد شوم آنان