به عرض عالى مى‌رساند: مرقوم شریف که حاکى از سلامت مزاج محترم بود، موجب تشکر گردید. سلامت و توفیق جناب عالى را خواستار است. حالت این جانب بحمدالله بد نیست، لکن براى حوزه علمیه قم نگران هستم. خوف آن است که اگر غیبت این جانب طولانى شود، آقایان فضلا تزلزلى پیدا کنند. از خداوند اصلاح امور را خواستارم. جناب عالى به حضرات افاضل ایدهم الله تعالى تذکر دهید که این جانب کمال میل دارم که بین آنها باشم و در شادى و غم آنها شریک باشم. فضلا و اعلام قم که حقاً وفادارى خود را اثبات فرمودند، مایه امید این جانب مى‌باشند و چشم من به وجود آنها روشن است. در اول وقت رفع منع، به خواست خداوند تعالى خود را در بین آنها خواهم دید.

مطلب دیگر که لازم است جناب عالى به هر وسیله که صلاح مى‌دانید ابلاغ فرمایید در قم و تهران و جاهاى دیگر، قضیه عدم وصول تلگرافات است از ایران. روز اول و دوم ورود، مقدارى تلگراف واصل شد، الا نادرى که یا آدرس مجهول بود یا امضا معلوم نبود، پس از آن ناگهان نامه و تلگراف قطع شد و معلوم شد جلوگیرى شده است، از بعضى شهرستان‌ها هم خبر منع رسید. ممکن است منظور آنها این باشد که ایجاد نگرانى نمایند. جناب عالى و سایر موالى محترم، این نکته را تذکر دهید و ابلاغ فرمایید که تلگرافات اگر نرسید به این سبب بوده.

مطالبى که مرقوم شده بود، ملاحظه شد. از خداوند تعالى توفیق اعتصام در امور را خواهانم. از جناب عالى و سایر آقایان ملتمس دعاى خیر براى حسن عاقبت هستم. صورت تلگرافى که فرستاده بودید ملاحظه شد، لکن اصلش نرسیده. از آقایان مدرسین و فضلا متشکرم و توفیق و تایید همه را از خداوند تعالى خواستارم.

والسلام علیکم

روح الله الموسوى الخمینى