صحیفه نور
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٧٩

مى خواهد، مردم چه بشوند، نه در زمان خودشان شد و نه بعد شد، و گرچه بعضى آخوندهاى دربارى مى‌گویند که فلانى گفته است که پیغمبر نتوانست بله! من عرض مى‌کنم پیغمبر نتوانست، اگر توانسته بود تو آخوند دربارى! حالا نبودى. همه مى‌دانیم که در زمان پیغمبر وضع جورى بود که پیغمبر حتى احکامى که مى‌خواست بگوید، تقیه مى‌کرد حضرت، مسائلى که مى‌خواست بگوید حضرت ملاحظه مى‌کرد و موفق نشد پیغمبر به آن چیزى که مى‌خواست، آن چیزى که دلخواهش بود /بعثت/ بعث کرد، همه چیز گفت، در رساندن مطلب هیچ قصورى نبود، اما در فهماندن مردم، آشنا کردن مردم به مسائل یک مسأله‌اى نبود که از عهده کسى برآید. (و لهذا مى‌بینید فساد در آن وقت بود و حالا هم هست و تا آخر هم خواهد بود. بله، در زمان حضرت صاحب سلام‌الله علیه حکومت واحد مى‌شود، قدرت حکومت... عدالت یک عدالت اجتماعى در همه عالم مى‌آید اما نه این که انسان‌ها بشوند یک انسان دیگر، انسان‌ها همان‌ها هستند که یک دسته‌شان خوبند، یک دسته شان بد، منتها آنهایى که بد هستند دیگر نمى‌توانند که کارهاى خلاف بکنند) در هر صورت مسأله بعثت مسأله‌اى نیست که ما حالا بتوانیم در اطرافش صحبت کنیم.

مجاهده در راه خدا مراتب دارد، یکى از مراتبش این است که انسان براى خدا مداوا کند

من باید از شما آقایانى که حاضر هستید و کسانى که غیر حاضر هستند، از تمام اقشار ملت تشکر کنم که یک ملت نمونه هستید و امید است که این ملت نمونه اسباب این بشود که انقلاباتى در ایران، در دنیا پیدا بشود زیادتر از آنى که الان هست. از پزشکان من باید تشکر کنم و عرض کنم بهشان که خداى تبارک و تعالى مجاهدین در راه خودش را برایشان مقام بزرگ قائل است و مجاهد در راه خدا مراتب دارد. یکى از مراتبش هم این است که براى خدا انسان مداوا کند کسانى که مبتلا هستند، خصوصاً در این زمان و در این وقتى که ما واقع هستیم که انصافاً کارهاى شما یک مجاهده در راه خداست منتها باید توجه کنید و مجاهده لله باشد، براى او باشد. وقتى براى او باشد، همیشگى مى‌شود. چیزهایى که براى خداست، اینها دایم است همیشگى است. چیزهایى که براى طبیعت و ماده است، خود ماده و طبیعت از بین مى‌رود، آنهایى که براى اوست آنها هم از بین مى روند. شما پزشکان که الان باید گفت یکى از مجاهدین در راه خدا هستید، توجه بکنید که اغراضتان یک اغراض مادى نباشد، اغراض الهى باشد. اغراض الهى داشتید، مادى هم دنبالش هست، اما این مادى دیگر الهى شده است که دنبالش هست. اغراض مادى شدید، هر چه هم بگویید براى خدا، درست نخواهد شد. عمده این است که اغراض را همه قشرهاى ملت‌دولت، مجلس همه غرض‌هاشان را غرض الهى کنند تا همه مسائل مسائل الهى بشود، آن وقت ما راه یافتیم به یک گوشه‌اى از آن چیزى که انبیا مى‌خواستند.