من این عید سعید را به همه مسلمین جهان و به ملت بزرگ خودمان و به همه مظلومان در طول تاریخ تبریک عرض مى‌کنم. امیدوارم خداوند در سایه عنایات حضرت ولى عصر و جد بزرگوارش حضرت رسول و حضرت امیر سلام‌الله علیهما این مملکت و ممالک اسلامى از شر اشرار مصون باشد. در باره حضرت امیر سلام‌الله علیه این قدر گفته شده است و نوشته شده است و باز هم حقش ادا نشده است. یعنى این معجزه الهى تاکنون معلوم نشده است که چه شخصیتى است. همه طوایف مختلفى که در اسلام هستند و خصوصاً در شیعه مذهب‌ها، این حضرت را به خودشان نسبت مى‌دهند. عرفا، حکما، فقها، فلاسفه و اقشار مختلفه حتى دراویش، صوفیه و حتى کسانى که به اسلام اعتقاد ندارند از کلمات ایشان استشهاد مى‌کنند./الان در یعنى/ آن وقت که من عراق بودم که حزب عفلقى‌اى که اصلاً اعتقاد به اسلام ندارد، بلکه مضاد با اوست، معذلک کلمات ایشان را در دیوارها برش استشهاد مى‌کردند و هر کسى به یک نحو از ایشان اسم مى‌برد. در زورخانه‌ها به عنوان یک پهلوان، در جنگ‌ها به عنوان یک جنگنده، در مدارس به عنوان یک ارزشمند فقیه و در هر جایى که ملاحظه مى‌کنید به نظر هر یک و هر طایفه‌اى حضرت یک وضعى دارد و همه آنها را از خودشان مى‌دانند، الا البته بعضى که اصلاً اعتقادى به اسلام ندارند، لکن معذلک آنى که باید باشد این معما حل نشده است و نخواهد شد. این موجود یک اعجازى است که نمى‌شود در اطراف او آن که هست صحبت کرد، هر کس به اندازه فهم خودش و به اندازه نظرى که دارد در این باب صحبت کرده است و حضرت غیر از این معانى است. یعنى ما نمى‌توانیم به آن جایى که بتوانیم از ایشان به آن جور که هستند مدح کنیم. آن صفات متضاده که در اشخاص نمى‌شود باشد، در ایشان هست. از همین جهت است که این صفات متضاده که هست، این که هر کسى یک طرفش را گرفته است و خیال مى‌کند که ایشان او است. کسى که عارف مسلک است و در رأس عرفاى عالم واقع شده است، این آدم در حکومت دخالت دارد، در صورتى که عرفاى معروف اصلاً کناره‌گیرى مى‌کردند. کسى که در جنگ‌ها آن طور