این اجر عظیم که به قلم با عظمت عظیم مطلق وعده داده شده است، چگونه آن را با فکر ناچیز بشر مى‌توان تحلیل کرد. گویى این اجر عظیم همان حب خداوند تعالى است که در سوره مبارکه صف آمده است: ان الله یحب الذین یقاتلون فى سبیله صفاً کانهم بنیان مرصوص. محبوبیت نزد بارگاه احدى را کدام فیلسوف توانا یا عارف علمى بزرگ دانا مى‌تواند درک کند تا از آن سخن گوید و یا به سخن قلم در آورد؟ آیا این حب نافله است که در نتیجه تقرب به آن بنده خاکى پا بر سر ملک و ملکوت اعلا نهد و حق جل و علا با جاذبه غیبى خویش سمع و بصر و قلب او شود و آنچه بشنود یا ببیند یا ذوق عرفانى کند با سمع و بصر و قلب حق جل و علا باشد و نبیند جز به بصر حق و نشنود جز به سمع حق و نداند جز به علم حق و حجاب‌ها مرتفع شود و جهان را آنچه که هست مشاهده کند که اللهم ارنى الاشیاء کماهى یاقرب فریضه است که در آن شخص و شخصیت محو شود و صعق رخ دهد و خود و خودى از میان برود و کثرت به تمام معنى رخت بربندد و نه چشمى باشد و نه گوشى و نه باطنى و نه ظاهرى. هوالاول و الاخر والظاهر والباطن . دیگر سبیل اللهى در کار نیست و اسم و رسمى بجا نمى‌ماند، اینان از خانه خارج شدند و موت آنان را ادراک نموده و قدم‌ها و قلم‌ها شکسته شده است. بارالها! این وصف مجاهدان فى سبیل الله و اجر عظیم آنان است که در صحنه‌هاى کارزار با دشمنان تو و دشمنان رسول معظم تو و دشمنان قرآن کریم تو به شهادت رسیده‌اند یا در این راه پیروز گردیده‌اند و تو خود شاهدى که در این سال ما جانبازان و مهاجران و مجاهداتى داشتیم که به سوى تو و به سوى خانه امن تو که از صدر خلقت تاکنون مامن هر موجودى بوده است هجرت کردند و در پیش چشمان حیرت زده مسلمانان کشورهاى جهان به دست پلید آمریکا که از آستین آل سعود به در آمده است، به خاک و خون کشیده شدند و در آستانه عاشوراى ولى الله اعظم سلام‌الله علیه عاشورایى دیگر با ابعاد مختلف در جوار تو و خانه امن تو در جمعه خونین پدید آوردند که اى کاش نبودم تا آن ببینم و یا