شما ملاحظه کنید مقدس‌ترین چیزهایى که براى کفار بوده است، بت بوده‌اند. اگر یک کسى تنهایى بدون این که وحشت بکند، خداى نخواسته بیاید این جا و به خدا جسارت بکند، این به جنگ مسلمین برنخاسته؟ اگر به خدا سب کند، به رسول خدا سب کند، این به جنگ مسلمین برنخاسته؟ این تنهایى قیام کرده بر ضد مسلمین. اگر ابراهیم خلیل‌الله ما فرض کنیم هیچ کارى نکرده جز این که عصایش را کشیده و بت‌ها را شکسته - مقدس‌ترین چیزى که پیش بت‌پرست‌ها بوده آن بوده - این قیام بر ضد آنها نیست؟ این قیام مسلحانه نیست؟ این بالاتر از قیام مسلحانه نیست؟ /شما/ اگر چنانچه لشکرهایى مسلحانه به شما قیام کند، براى شما، علیه شما قیام کنند، ما بین او و مابین آن که مسلحانه قیام نکرده اما آمده علناً لعن مى‌کند به مقدسات شما، شما او را بدتر مى‌دانید یا این؟ هیچ شک ندارد که مسلم این را بدتر مى‌داند، آنها هم همین طور بودند. بنابراین، این حرف غلط که حضرت عیسى سلام‌الله علیه همین موعظه کرده و نصیحت کرده یا حضرت موسى همان مقدار کارهاى مختصر را کرده. حالا بعضى‌شان که خوب قیام کردند، ولى این مسأله مسأله‌اى بوده است که در تمام ایام، در تمام دنیا از صدر عالم تا حالا بوده و تا آخر هم خواهد بود که هرکس قیام کرد براى این که عدالت ایجاد کند، حکومت عدل ایجاد کند، سیلى خورده. پس ما گله‌اى نداریم که چون قیام کردیم براى اقامه عدل، براى حکومت عدل، براى حکومت اسلامى، سیلى بخوریم، ما باید زیادتر سیلى بخوریم، آن وقت یک نحو بوده حالا نحو دیگرى بوده اما در این که تاوان را باید پس بدهیم مثل هم است. ابراهیم خلیل‌الله تاوان را پس داد، موساى کلیم‌الله داد و رسول خدا داد و امیرالمؤمنین آن همه شدت کشید و ائمه ما آن قدر سختى کشیدند براى این که آنها همه در نظر داشتند که حکومت عدل ایجاد کنند. اگر فقط حضرت ابراهیم مى‌آمد و دعا مى‌کرد و ذکر مى‌کرد، این دیگر تو آتشش نمى‌انداختند. اگر حضرت رسول سلام‌الله علیه فقط آن وقت که در مکه بود، فقط دعا مى‌خواند، بیش از این نبود، اما او با این چیزهایى که پیش آنها شریف بود، پیش آنها عظمت داشت مبارزه مى‌کرد، از این جهت باهاش مخالفت مى‌کردند و اگر هر کس بنشیند همان دعا بکند، هیچ کس کاریش ندارد. اگر مسلمان‌ها هم بنشینند دست دراز کنند طرف خدا، خدایا! رحمت کن کى را، لعنت کن کى را و چى را، هیچ کس کارشان ندارد اما این خلاف سیره انبیاست، خلاف شیوه انبیاست. همه سیلى خوردند ما هم داریم سیلى مى‌خوریم و این سیلى‌اى است که به اسلام مى‌خورد، به ما نیست. این سیلى‌اى است که از صدر عالم تا حالا به مقدسات انبیا خورده است، به شخص نبوده، مسأله شخص نبوده، مسأله مکتب بوده، به مکتبشان سیلى زدند و حالا چون عالم به هم متصل شده و دیگر یک جاى معینى نیست، همه جا مثل همین حالا، الان شاید حرف من را خیلى جاها بشنوند، هر که گوش کند. حالا این طورى است که عالم شده یک محله، یک مسجد، یک همچو جایى. از این جهت الان وقتى که شما قیام کنید و ببینید که شما قیام کردید بر ضد تمام مقدسات آنها، مقدسات آنها چى است؟ دنیاست. مى‌خواهد نفوذ پیدا کند، نمى‌گذارید، آن مقدساتش بوده، شما بر ضد مقدسات آنها قیام کردید. مى‌خواهد او جمع‌آورى مال بکند، شما به ضدش قیام کردید، مال حرام را مى‌گویید نباید جمع کند. هر چه آنها مقدس مى‌دانند چون مربوط به دنیاست شما هم مکتبتان اقتضا