صحیفه نور
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٢

با وضع آرام زندگى مى‌کنند. آنها با اضطراب زندگى مى‌کنند و این اضطراب براى این است که آنها تبع شیطان هستند و شیطان نمى‌گذارد که طمانینه پیدا بشود در قلب انسان. شما هم بخواهید که اضطراب نداشته باشید و بخواهید که ایمانتان را قوى بکنید، بدانید که نصرت دنبالش است. اول باید اخلاصتان را قوى بکنید، ایمانتان را قوى بکنید بعد دنبال کار بروید به آن طورى که خداى تبارک و تعالى امر فرموده است. و این اخلاص و ایمان، شما را تقوبت مى‌کند و روحیه شما را بالا مى‌برد و نیروى شما جورى مى‌شود که هیچ قدرتى نمى‌تواند مقابله بکند. امروز هم که مى‌بینید همین طور است، الان همین طور است که قدرت‌هاى بزرگ هم با شما مقابله نمى‌توانند بکنند. یعنى آنها خودشان به اضطراب‌هایى گرفتار هستند که آن اضطراب‌ها نمى‌گذارد که وارد بشوند در یک کارهاى دیگرى.

و من به شما سفارش مى‌کنم که بعد از اخلاص، اتحاد را، وحدت را. اگر اخلالى به این وحدت شیاطین پیدا بکنند و بتوانند اخلال بکنند به وحدت شما رزمندگان، بدانید که شما گرفتار آن کید شیطانى شدید و شکست همراهش است.

کوشش کنید که در بین، این نباشد که من ارتشى هستم یا سپاهى هستم، من بسیجى هستم. همه احساس این را کنید که ما خدمتگزار اسلامیم. وقتى بنا شد همه خدمتگزار اسلام باشید، اختلاف دیگر پیش نمى‌آید. شما بدانید که اگر تمام انبیا علیهم‌السلام در یک عصر مجتمع مى‌شدند، هیچ اختلافى نداشتند. اختلاف براى این است که انسان، هر کسى مى‌خواهد پیش خودش، براى خودش یک کارى انجام بدهد، هر اختلافى از هواى نفس پیدا مى‌شود. وقتى انسان بخواهد براى خودش یک مسأله‌اى را درست کند، مى‌بیند که آن رفیقش شاید جلو بیفتد، این یک قدرى جلوتر مى‌رود، او یک قدر، یک وقت مى‌بینید که اختلاف حاصل مى‌شود.

الان در این مقطع زمانى که ما موجود هستیم و مى‌بینید که همه قدرت‌ها بر خلاف ما دارند فعالیت مى‌کنند و استثنایش بسیار کم است، شما اگر در داخل خودتان یک خللى پیدا بشود، یک اختلافى پیدا بشود خداى نخواسته و انشاءالله نخواهد شد و اگر خداى نخواسته شیاطین بخواهند یا شیاطین داخلى یا شیاطین خارجى - رسانه‌هاى گروهى بخواهند یک اختلالى ایجاد کنند، شما بدانید که علاوه بر این که در این جا شکست خوردید، در آن عالم هم پیش خدا مسؤول هستید، براى این که حفظ جمهورى اسلامى یک فریضه است بر همه ما و ما اگر چنانچه این فریضه را به درستى بخواهیم انجام بدهیم، باید همه با هم همراه باشیم. یعنى نه همین شما، نه همین سپاه و عرض کنم ارتش، نه همین قواى مسلحه ما، همه ایران، همه افراد ایران از روحانیون گرفته تا بازارى‌ها تا مجلس تا همه جا، وقتى همه اینها هم شدند یک قدرت، یک قوه هستند و این قوه مى‌تواند در مقابل همه چیز ایستادگى کند. و بدانید که امروز که از جهات دیگر مأیوس شدند، از جهات این که در جبهه‌ها آنها یک پیشرفتى بکنند یا بتوانند فاو را برگردانند یا بتوانند در مهران کارى بکنند، آنها مأیوس شدند، از این نکته مأیوس نیستند که بین خودتان بیایند ایجاد کنند اختلاف را، این اختلاف از زبان هر کس باشد، از زبان هر موجودى باشد، این زبان، زبان شیطان است، چه از زبان یک روحانى باشد، چه از زبان یک مقدس باشد، چه از زبان یک نمازگزار