صحیفه نور
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٤٥

صدام هم که تحمیل به ما کردند، ما خیلى از دست دادیم! شهید از دست دادیم، خیلى ضرر بردیم لکن ما ضرر بردیم، مسأله، مسأله حجاز نیست. مسأله حجاز مسأله‌اى است که ما باز خواب هستیم، دنیا هم باز خواب است که چه شد. مسأله حجاز، مسأله بزرگترین مقامات قدس اسلامى و دنیایى شکسته شد، کعبه احترامش پیش ما تنها نیست، پیش مسلمین تنها نیست، کعبه را همه ملل محترم مى‌شمرند. همه مللى که به دین چیز دارند. کعبه، کعبه‌اى است که از زمان اول خلقت بوده است و همه انبیا در او خدمتگزار بودند. شکستن کعبه مسأله‌اى نیست که بشود ازش همین طورى گذشت. اگر ما از مسأله قدس بگذریم، اگر ما از صدام بگذریم، اگر ما از همه کسانى که به ما بدى کردند بگذریم، نمى‌توانیم از مسأله حجاز بگذریم، مسأله حجاز یک باب دیگرى است غیر مسأله چیزهاى دیگر.

و آنچه لازم است زنده نگه‌داشتن این روز است، آن روزى که این خیانت شد به اسلام. و الان ماه محرم نزدیک مى‌شود، ماه محرم براى ما خیلى عزا هست لکن سیدالشهدا سلام‌الله علیه هم فدا شد براى این که در مکه نماند که نبادا به ساحت قدس مکه جسارت بشود، همه فداى مکه هستند. مکه جایى است که همه انبیا خدمتگزار او بودند و حالا گرفتار شده مکه به دست یک دسته اشخاص ملحد که اصلاً نمى فهمند باید چه بکنند و نمى فهمیدند و نمى دانند چه تحمیلى برشان شد و /مسلمین/ یک ننگى هست الان براى همه مسلمین دنیا که مکه، محل قدس الهى، محلى که مقدس ترین مقامات الهى است این طور شکسته بشود و مسلمان‌ها نشسته باشند تماشا کنند. مسلمان‌ها خودشان تکلیف خودشان را مى‌دانند. مسأله را باید زنده نگه داشت، در ماه محرم تمام کسانى که منبر مى‌روند، واعظ هستند، نوحه‌خوان هستند، تمام دستجات باید در رأس امورشان این مسأله قرار داده شود. سیدالشهدا براى این بود شهادتش، براى این بود که اقامه بشود عدل الهى، اقامه بشود خانه خدا، محفوظ باشد خانه خدا و در یک زمان ما که همه نشستیم و تماشا مى‌کنیم، ما تماشاچى هستیم؟ چه باید بکنیم؟

البته این معنا را من تذکر بدهم که معنى این که ما باید با این مسأله برخورد داشته باشیم، این نیست که کسانى که الان در این جا از سعودى‌ها هستند یا از سایر، از کویت، از جاهاى دیگر اینها را ما کارى داشته باشیم، اینها در پناه ما هستند باید محفوظ باشند و این جوان‌هاى ما البته حسن نیت دارند، لکن من بهشان عرض مى‌کنم که در بین شما ممکن است اشخاصى باشند که حسن نیت نداشته باشند، بخواهند مملکت ایران را، بخواهند دولت ایران را آلوده کنند. شما متوجه باشید که اینها چیزى نیستند که ما به اینها کار داشته باشیم، چون مسأله بالاتر از این مسائل است و باید ما با همه قوایى که داریم، مسلمین با همه قوایى که دارند و دنیا، آنهایى که به خدا اعتقاد دارند، با همه قوایى که دارند، باید با این مسأله محاربه کنند، به هر طورى که خودشان صلاح مى‌دانند. این ننگ را نباید ما به گور ببریم که ما بودیم دیدیم در حضور ما بزرگترین جنایت واقع شد و حالا هم آنها طلبکار هستند از ما.